Reterragalis(3)

30 / 6 / 2008  Pazartesi tarihinde Çağdaş Sonat tarafından eklendi, 79 kez okundu...

“Buralarda pek baykuş olmazdı. Etraftaki taştan yapılaşma yollardaki başı boş köpek ve kediler dışında pek bir hayvan bırakmamıştı. Kuşlar da diğer hayvanlar gibi azıcık yeşillik olan kıyı semtlerine kısa mesafeli göç etmişlerdi.Karanlık odada az önce lambasını yaktığı balkona doğru yürüdü. Bir yandan da hayvanı süzmeyi sürdürdü. Aynı şekilde bay...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Reterragalis(3)

Buralarda pek baykuş olmazdı. Etraftaki taştan yapılaşma yollardaki başı boş köpek ve kediler dışında pek bir hayvan bırakmamıştı. Kuşlar da diğer hayvanlar gibi azıcık yeşillik olan kıyı semtlerine kısa mesafeli göç etmişlerdi.

Karanlık odada az önce lambasını yaktığı balkona doğru yürüdü. Bir yandan da hayvanı süzmeyi sürdürdü. Aynı şekilde baykuş da gözlerini Yahya`dan ayırmamıştı. Yaklaştıkça hayvanın görünüşündeki ayrıntılar belirginleşiyordu.

Olsa olsa iki karış uzunluğundaydı. Gözleri gece kadar karanlıktı, göz bebekleri yok gibiydi. Beyaz tüylerle kaplı yüzü tahta bir çerçevenin bir resmi çevrelemesi gibi kahverengi tüylerle çevrelenmişti. Başının üst kısmında ortada sivri bir köşe yapmıştı bu tüyler. Hayatında ilk defa bir baykuşu bu kadar yakından görüyordu. Hayvanı incelemeyi sürdürdü.

Güneşten bronzlaşmış bir ten gibi açık kahverengi kanatları kimi yerlerinde siyah tüylerle kaplıydı.Bu kanatlar vücudunun büyük bölümünü kaplamıştı. Uçarkense ne kadar ihtişamlı görünürdü kim bilir. Balkon kapısının önüne kadar yürüdü. Kuş hala kısık kara gözleriyle kendisini süzüyordu. Gözlerinin çevresi de kahverengileşmişti. İki gözünün ortasındaki beyaz çıkıntı tıpkı bir insan burnu gibiydi. Bu çıkıntının altında bembeyaz bir gagası vardı. Kuşu daha da dikkatli süzmeye başladı. Kahverengi kanatları tamamiyle aynı renk değildi. Yer yer gri, mavi,yeşil,turuncu tüyleri vardı.

Kuş Yahya`yı süzmeye devam ediyordu . Yahya balkon kapısını açmak için kolu çevirdi. Kapı kolu da kapının tamamı gibi plastik olduğu için eliyle kapı kolunu rahatça kavrayabilmişti. Bir yandan kapının üst yarısını kaplayan camdan, kuşu izlemeye devam etti. Kapı açılmasına rağmen kuş hiç hareket etmedi. Sadece kısık gözleri bir anda yusyuvarlak oldu.

Kocamanlaşmıştı, daha da kararmıştı baykuşun gözleri.Gözlerindeki bu siyahlık Yahya`yı büyülemişti. Karşısında bir sevgili var gibi içtenlikle bakmayı sürdürdü o gözlere. O kadar tanıdık, o kadar samimi ve o kadar cesur gözlerdi ki ve o kadar kaderci , o kadar yoldaş.

"Ne?" dedi kendi kendine Yahya. "o kadar kaderci, o kadar yoldaş mı?"

Kendi düşüncelerine şaşırmıştı. Nereden aklına gelmişti kaderci ve yoldaş sözcükleri? Bir çift gözden böyle bir sonuca nasıl ulaşmıştı?

Baykuş simsiyah koca gözleriyle Yahya`ya bakmayı sürdürüyordu. O kara gözler Yahya`yı öylesine etkilemişti ki sonsuza kadar o gözlere bakma şansı olsa bunu yapardı. Ama ne kuş hep burada kalabilirdi ne de kendisi.

Baykuş buralara yeni gelmiş olmalıydı, yoksa daha önce bunca geceler dışarı çıktığı zamanlarda onu fark ederdi. Onu ilk kendisi gördüğüne göre ona bir isim vermeliydi.

"O zaman senin adın Şaman olsun."