Saatin İçindeki Dünya(1 Macera Başlıyor)

30 / 6 / 2008  Pazartesi tarihinde Zeynep Beygo tarafından eklendi, 149 kez okundu...

“Bir zamanlar Şeyda adında bir kız yaşardı.Aslında adından başka bilinen bir bilgisi yoktu.Daha çok küçüktü.Yıkıntıların içinde, komşularının yardımıyla hayatını sürdürüyordu.Bir gün komşularından biri ona bir saat hediye ederek:"bu saatin içinde gerçekleri bulacaksın", dedi, "bu çok özel bir saat, ona iyi bak" diyerek oradan uzaklaştı. Şeyda bun...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Saatin İçindeki Dünya(1 Macera Başlıyor)

Bir zamanlar Şeyda adında bir kız yaşardı.Aslında adından başka bilinen bir bilgisi yoktu.Daha çok küçüktü.Yıkıntıların içinde, komşularının yardımıyla hayatını sürdürüyordu.Bir gün komşularından biri ona bir saat hediye ederek:
"bu saatin içinde gerçekleri bulacaksın", dedi, "bu çok özel bir saat, ona iyi bak" diyerek oradan uzaklaştı.
Şeyda bunun anlamını çözebilmiş değildi, ama çok merak ediyordu:
"acaba ne demek istedi?"diye.
günlerce bu sorunun cevabını aradı, ama bulamadı.
her neyse, bir pazartesi günü:
"keşke kim olduğumu bilseydim" demesiyle, her şeyin yok olması bir oldu.
Yavaş, yavaş her şey karanlığa gömüldü.Karanlıktı ve o, bundan dolayı hiçbir şey göremiyordu.Güneş sanki, yeniden doğuyormuş gibi etraf, zayıf bir ışıkla aydınlanmaya başladı.Evet, burası çok garip ve ürkütücü bir yerdi.nerede olduğunu bilmiyordu, endişesi yüzündeki ifadeden anlaşılıyordu, ama o, çok sevimli bir kız olduğu için, mutsuz olsa bile, sevinçli gibi görünürdü.Bundan dolayı yüzündeki ifadenin neyi belirttiğini anlamak, çok zordu.Birden arkadaşlarından birinin saatinin kırıldığı günü ve babasının nasıl saatin içindeki parçaları çıkarıp, geri taktığı günü, komşusunun evine gelip ona söylediği sözleri hatırladı.Acaba bir saatin içinde olabilir miydi?Çünkü burası bir saatin içine çok benziyordu.Aslında bu, çok daha ürkütücüydü.Buraya nasıl gelmişti?Bu sorunun cevabını bilmiyordu.Sonra arkasından bir ses:
“üfff, ne kadar da sıkıcı bit hayatım var.” dedi.
Şeyda:
“benim de” dedi, ama bu sözler, Şeyda’ya hiç yabancı gelmiyordu;çünkü bu sözler, Şeyda’nın her gün aynaya bakıp, söylediği sözlerdi.Daha başka seslerde duydu.Sanki burası ona, kendini anlatıyordu.Buraya alışmaya başlıyordu.Biliyor musunuz?burada çikolatadan bir şelale bile, vardı.Böyle bir yer, görülmeye değerdi.Gördüğü kişiler uçabiliyor, neşeli şarkılar söylüyor ve eğlenmesini çok iyi biliyorlardı.Her yerde şunun gibi levhalar asılıydı.
“NEŞELİ OLMAK FELSEFEMİZDİR”
veya
“ZAMAN ÇOK DEĞERLİDİR”
Buraya nasıl gelmişti?bu sorunun cevabını düşünürken karşısına, bakımlı, yakışıklı, iyi giyimli, kral gibi görünen birisi çıktı.
“acaba ona nerde olduğumu sorsam mı?” dedi Şeyda(içinden geçirerek)ve öylede oldu.dayanamayıp sordu:
“burası neresi, bayım?”
adam:
“SAAT ÜLKESİ” diye cevap verdi.
“siz kimsiniz?”
“bu ülkenin kralı”, dedi ve sonra “ya siz?”, diyerek, gülümsedi.
“Ben Şeyda”, dedi ve krala korku dolu gözlerle bakmayı sürdürdü.
Birden nefes alamadığını hissetti.O bir insandı, burada yaşayamazdı.Sonra bayıldı.Gözlerini açtığında, saraydaydı.Kral ona, ironik bir hikaye anlattı ve uyumasını söyledi-istedi.