 Özel Arama |
|
| Özel Arama |
|
Şehirden İndim Köye (3)Şehirden İndim Köye (3)...Günler Mehmet Dayı`nın istediği gibi geçiyordu.Parası vardı,en önemlisi de onu dar bir gömlek gibi sıktıkça karalaşan yalnız gecelerden kurtulmuştu.Diğer günlerinden daha mutlu kahvehanenin yolunu tuttu,her zamanki yerine oturdu.Çayını içerken Recep geldi yanına. -Mehmetçim nasılsın?Uğramaz,halimizi hatrımızı sormaz oldun. -Nolsun be Recebim.İş güç işte. -Oğlanlar da gelmiş. -Geldiler ya.Çok iyi oldu. -Hasan Mehmet`e okkalı bi kahve yap bakalım.Eee bundan sonra hep kahve içer artık. -Ne kahvesi? -Ne kahvesi olur mu Mehmet?Senin kadar zengin olsam ben de kahve içerim hep. -Ne zengini?Neden bahsediyorsun sen? -Neden bahsedicem.Senin Ermeniden kalan şu altınlardan bahsediyom.Kulaktan kulağa dolaşıyo.Eee artık eski dostunu da unutmazsın. Mehmet Dayı`nın korktuğu başına gelmişti.Herkes günlük dedikoduları bırakmış bu olayı konuşuyordu.Altınlar da yediden yetmişe dillere plesenk olmuştu.Hatta köylü arasında yeni yeni söylentiler bile çıkmaya başlamıştı:`Madem Mehmet Dayı`nın bahçesinden çıktı,neden bizimkisinden de çıkmasın.`Herkesin içini bir umut kaplamıştı.Ermeniden kalanla kolaydan zengin olmak.Köyden para kazanmak için şehre göçüp de dikiş tutturamayanlar birer birer dönmeye başladılar.Köyden şehre inenler artık şehirden köye iniyordu.Herkes gizliden gizliye tarlalarını,bahçelerini hatta evlerinin avlularını bile kazmaya başladı.Zamanında göç etmeyip kalan bir Ermeni ise endişeyle izliyordu olanları.Atalarının kaçarken bıraktığı değerlilerinin köylü tarafından bulunması istemiyordu.Kurnazca bir planla söylenti yaydı altınları buldurmamak için:`Siz niye bahçeleri,tarlaları kazıyorsunuz ki.Onlar giderken aklınıza gelip de bulamayın diye cami avlusuna,mezarlığa falan gömmüştür.Sizin yerinizde olsam oraları kazardım.`Bunları duyan köylü gece gizlice kazmaya başladı burası camidir,mezarlıktır demeden.Altın bulma hırsı her şeyin önünde gelir oldu.Mehmet Dayı ise şaşkınlık ve üzüntü içindeydi.Meğerse köylü ne kadar hasretmiş altına. Akşamları odasına çekilir,alışkın olduğu yalnızlığına sorardı acaba bu altınların ona gerçekten yarayıp yaramayacağını.Yine böyle bir gecede babalarının uyumuş olacağı düşüncesinin rahatlıhıyla yan odada fısıldamaya gerek duymayan çocuklarının konuşmalarına kulak misafiri oldu. -Bu iş böyle gitmez.Altın bulundu diye sevindik ama adam cimrilikten sefasını sürdürmüyor bize. -Haklısın abi.Düğünüm var benim yakında.Hatçeme öte beri alacam.O kadar söz verdim kıza ama nerde.Varsa yoksa kendi. -Ferhat doğru söylüyor abi.Ne yapıp edip o altınları bulmalıyız.Bulalım da özendiğimiz o şehir hayatına kavuşalım.Bir saniye bile durmam burda.Kendime afili bir araba alırım.Bir de güzel o boyalı şehir karılarından. -Neyse şimdi yatalım.Sabah ola hayrola. Konuşmaları duyan Mehmet Dayı beyninden vurulmuşa döndü.Keşke altınları hiç bulmasaydı da bunları hiç duymasaydı.Bütün kurumuş bir ağaç gibi mevcudiyeti gereksizdi bu dünyada.Uğruna yaşayacağı bir şey kalmamıştı.Altınları sakladığı yerden çıkardı.Dışarının ayazına aldırmayıp üstüne bir şey almadan evden çıktı.Köyün girişindeki çaya gitti.Altınların hepsini çaya döktü.Çayın azgın suları yutuverdi hepsini.Sonra çayın başına oturup ağlamaya başladı.Ağlarken soğuğu hissetmez oldu.Kafasını kaldırdığında ise ağaçların arasında karısının,Emine`nin geldiğini gördü.Şaşkınlığını zor bela üzerinden attıktan sonra yılların hasreti ve fırtınadan sonra en güvenli limana sığınan geminin kavuşma sevinciyle sarıldı karısına.Emine Mehmet`in elinden tuttu ve kulağına bir şeyler fısıldadı: -Gel Mehmet.Artık hiç ayrılmayacağız.Bundan sonra hüzün yok. Ertesi sabah Mehmet Dayı`nın cesedini buldular çayın kenarında.Kalp krizine yenilmiş,yığılıvermişti olduğu yere.Ama yüzünde garip bir mutluluk ifadesi vardı:vuslatın mutluluğu. 
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
3
Aralık
3
Sudenaz’dan Mektuplar (vı) (son)
• Ersin Başeğmez • Yaşamdan Hikayeler • 26 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Aralık
3
Aralık
3
Dünya Engelliler Gününü Saygıyla Anıyorum
• Zeliha Okan • Yaşamdan Hikayeler • 19 kez okundu. • 1 kez yorumlandı.
Aralık
3
Kasım
23
Ağustos
14
Ağustos
14
Ağustos
14
Ağustos
12
Haziran
18
Haziran
7
Haziran
7
Haziran
17
Haziran
16 |
 |
 Site Menüsü
 Radyo Yayını
( Canlı Yayında )
 Köşe Yazıları
 Sponsor Reklamlar
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.jpg){kind=small}
.JPG){kind=small}
