Seni Seviyorum
Seni seviyorum
Söylenmemiş ya da hep
Geç kalınmış bütün sözlerin yerine
Seni seviyorum
İçimde kocaman büyüyen o
Büyük yaranın derinliği kadar…
Keşkeler kaplar ya ömrümüzü hep
Onlar yine üzer
Ağlatır, kanatır ya
—eksikliğiyle söylenmemişlerin
Yaşanmamışların ya da
-ebilememişlerin
Keşkeleri—
Bütün geç kalınmşlığa rağmen
İçimde bir umut ve
Gözlerimde yaş…
Duyarsın biliyorum ama
Cevap veremezsin
Görürsün ama
Görünemezsin
Dokunamam biliyorum ama
Dokunabilirsin...
Belki hissettirebilirsin
Belki
Görünebilirsin
Gerçekliği yarım kalmış rüyalarımda
Ve biliriz
Yeter çok şeyi anlatmaya
Ondan sonra
Tıkanır zaten sözcükler
Kurulamaz cümleler
(anlamı yoktur gerisinin aslında)
Her şey bu basit gelen
O kadar da büyük olan
Bu iki kelimenin altında
Pusu kurar…
Seni seviyorum
Yokluğun kadar,
Keşkelerim kadar,
Çaresizliğim kadar,
Seviyorum seni
Kavuşmak
Buluşturur elbet bizi sonunda
O zaman dahi söylenecek
Tek söz olacaktır
Seni seviyorum
Ağlarken
Yokluğun kadar
Çok sarılacağım sana
Dudaklarım hiç kapanmayacak
Keşkelere inat
İnat –ebilememişlere
Haykıracaklar
Seni seviyorum!...
Seni seviyorum!...
CEYHAN
2006