Sevgi Bence (1)

15 / 4 / 2008  Salı tarihinde Seyhan Nergiz tarafından eklendi, 81 kez okundu...

“Hikâyeler net müdavimlerinin ağırlıklı konusu SEVGİ. İster istemez dikkatimi çekiyor… Ve bende dönüp dolaşıp rağbet gören bu konu hakkında yazmaya meyl ediyorum.Sevgi…Açılımı her zaman güzel manalar içeren,çağrıştıran ‘tek’ kelime.Cennet kelimesi bile zikredilince ilk çağrışım yapan kelime cehennem oluyor. Oysa sevgi!Hiçbir zaman beyaz gelinli...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Sevgi Bence (1)

Hikâyeler net müdavimlerinin ağırlıklı konusu SEVGİ.
İster istemez dikkatimi çekiyor… Ve bende dönüp dolaşıp rağbet gören bu konu hakkında yazmaya meyl ediyorum.
Sevgi…
Açılımı her zaman güzel manalar içeren,çağrıştıran ‘tek’ kelime.
Cennet kelimesi bile zikredilince ilk çağrışım yapan kelime cehennem oluyor.
Oysa sevgi!
Hiçbir zaman beyaz gelinliğini üzerinden çıkarmayan masum –masume-
Sanki canın rengi sevgi… Yâda canın diğer adı.
Hem sevginin dilinden suyun bile anladığı düşünülürse…
Ve hayatın suyla başladığı ve onunla anlam kazanıldığı hesap edilirse.
Susuz bir hayat madden, sevgisiz bir hayatta malen ölmüş demektir.
Ne yazık ki sevgi, çoğu zaman meymenetsiz üvey anaların elinde yetim, boynu bükük, acınası olabiliyor.
Kirli ilişkilerde,
Gayri meşru beraberliklerde,
İstismarlarda,
İhanetin, diğer adı olarak,
Kullanılabiliyor.
Oysa ‘Sevgi’ tutulamayacak kadar büyük, -ulvi- ,dokunulamayacak kadar hassas, kullanılamayacak kadar kıymetlidir.
Onu ancak hissedebilir… Hissettirebilirsiniz.
Genellikle, sevgiyi kadın ve erkeğin birbirinden etkilenmesi içerisine hapsediyoruz.
Ne büyük haksızlık.
Yürekteki bu ışığın olgunlaşması neticesinde dokunduğu her kim ve ne ise onu bize çekici gösteriyor, sevgi.
Kadın ve erkek birbirine cazip kılınmış iki varlık olunca…
Başlıyor sevgi huzmeleri duyularımızı meşgul etmeye.
Sevgi ışığını gördüğümüz kaşın, gözün, endamın adına ne şarkılar, ne şiirler döktürüveriyoruz.
Sadece yansımasına aracı olana, sevgiyi hasretmek?
Hayatın kanunu- sünnetullah- birbiri için yaratılmış kadın ve erkeği birbirine bağlayan gücün, cazibenin adıdır sevgi.
Yoksa?
Görünen hiçbir şey sevginin aslı ve kaynağı değildir.
Azeri ozanın başından geçenlere kulak verin:
Yıllar önce güzel bir Azeri kızına âşık olan genç delikanlı kıza kavuşamaz. Kızın yüreğinde depreştirdiği sevgi yumağından başlar ilmek ilmek, nameler yazmağa, okumağa…
Etrafta namı duyulur. Meşhur olur.
…
Yıllar sonra genç kadın evlenmiş kocasıyla beraberken, ozan olan zatla karşılaşırlar.
Ozan kadını tanınamazlıktan gelir
Kadın tanımıştır. Ve ‘tanınmak’ ister.
Ozana: ‘sen beni tanımamışsan?’
Ozan: ‘hayır’ der
Kadın: ‘niye men seni ozan eden aşığ eden kadın değilim?’
Ozan yılları arkasında bırakan, yaşlılığın eşiğinde olan kadına der ki:
‘sen madem beni ozan eden, aşığ eden kadınsan; neden yanındaki, eşeği ozan edemedin, aşığ edemedin.’
Kalın sağlıcakla.