Sevgili Günlük

19 / 6 / 2008  Perşembe tarihinde Akif Mutaf tarafından eklendi, 91 kez okundu...

“Ne kadar zaman oldu?Uzun,çok uzun.Sadece bundan ibaret zaman kavramım.Şimdiki zaman o kadar gerçekçi ki bu gözlerde sanki dünü hiç yaşamamışlar ve yarını da hiç yaşamayacaklarmış gibi.Her nefeste başka bir hayat,başka bir Akif.Unutmuş muydum seni?Unutmazdım,unutmamalıydım daha doğrusu.Sen bendim çünkü.Seni unutsam kendimi unuturdum.Eski sayfalar...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Sevgili Günlük

Ne kadar zaman oldu?
Uzun,çok uzun.Sadece bundan ibaret zaman kavramım.Şimdiki zaman o kadar gerçekçi ki bu gözlerde sanki dünü hiç yaşamamışlar ve yarını da hiç yaşamayacaklarmış gibi.Her nefeste başka bir hayat,başka bir Akif.
Unutmuş muydum seni?
Unutmazdım,unutmamalıydım daha doğrusu.Sen bendim çünkü.Seni unutsam kendimi unuturdum.Eski sayfalarına baksam aynalara bakardım.Sen bendim çünkü.Ve sen dilsiz sırdaşımdın,belki de bu yüzden saklardım seni tıpkı gün görmemiş umutlarımı sakladığım gibi.
Sevgili günlük
Gerçekten de uzun zaman olmuş sana yazmayalı.Bilirmisin;artık garip geliyor bu notları düşmek.Bak yine kararıyor sayfaların ve her satırda bir adım daha yaklaşıyoruz sona.’Siyah-Beyaz bir defter’ bu söz senin en öz tanımın olmalı bence.Bir yandan yaşanmış anıların diğer yandan gün görmemiş umutlarımın dolduracağı boş,beyaz sayfaların.
Bilirim onların bile bir anlamı var ama değersiz artık,çünkü dünya denen yer burası işte.Her zaman,her istediğimiz olmuyor ,bazen toplum kuralları arzulardan üstün gelebiliyor.’Üstinsan beklenmez,olunur ‘derdim,eğer üstinsan olamazsam yani dünyayı değiştiremezsem?İşte o zaman arzularımı değiştirirdim,yani kırılmaktansa,ilk dönemeçten kıvrılırdım bu yolda.
Sevgili Günlük
Bakıyorum da ruh denen şey sabretmeyi bilmeden aslan kesilebiliyorsa ’yapmalıyım’ değil ’istiyorum’ diyorsa yani kendini göremiyorsa istediğini başaramadığında da yine kendisine gözünü kapatıp çocuklaşmalı bence.Ancak bu sayede ‘niye olmadı?’sorusuna cevap verebiliyor ve ancak bu sayede bir çocuk gibi unutabiliyor geçmişini.
Eğer insan benliğiyle barışıksa kendini nasıl gördüğünü bilir ancak,dışarıdan nasıl göründüğünü değil.Çünkü aczi izin vermez buna.’akıl,kalp,ruh’ bunlar birleşince oluşmuyor muydu ben denen şey?
‘Kalp’ gövdenin simgesiydi ve her haliyle sınırlıydı,’ruh’ ise sınırsızdı –böyle tanımlar mecazi gönül-İşte Allah(c.c )sınırsızlığın sınırını çizmişti bu sayede ve ruh bedenden çıkınca başlardı sonsuzluk.Zaten mutluluk da orada değil miydi,öyle değilse cennetimizi dünyada kurmamız gerekmez miydi?
Sevgili Günlük
Doluydu bugün mecazi gönül,yazacak daha çok şeyi vardı ama yetmedi sayfaların,bitti işte.Son satırların biraz felsefi oldu ama sen bendim zaten,felsefe de bir ben değil miydi?Nokta.