Sevgili Yaşlı Ağaç
Gece karanlığının o eşsiz muhteşemliğinde ay ışığının yansıttığı yer evin tamamını kapsıyordu. Bahçeye indim ağacın dalına tırmandım. Küçüklüğümden beridir var olan o yaşlı sevgili ağaç sanki beni beklercesine kollarını bana açmıştı,anlatacaklarımı dinleyecek bir hali vardı.. Ayaklarımın boşlukta sallanırken eskiye gitmek en çok hoşuma giden şeylerden birisiydi.
Gökyüzü tertemizdi yıldızlar ara ara parlıyorlardı. Böyle güzel bir mehtapta oturmak doğanın gücünü simgeliyordu belkide biz bundan zevk alıyorduk….
Sevgili yaşlı ağaca her şeyi anlatmak, sarılmak,temizliğini hissetmek,güvenmek. Beni bu denli ona bağlayan güç ne idi aceba? Galiba gözümü açtığımdan beri aynı yerde olması ve hep bizimle olmasıydı…