Sevgiliye Açık Mektup
Çok şeyler yazdım senin üzerine.Seviyorum seni dedim.Özlüyorum seni,ölümüm elinden olacak dedim.Kendi klişemi yarattım sana dair...Beklemekle bitmeyen hasret saatleri geçirdim...İçinde sen olan bilmem kaç gece...Sevdaya eziyet günler...Cana dokunan yaralarımı sardım çok zaman.Seslendim yürek kırıklıklarına...Bitmişliğim ile başlayan gecelerinde sensizliğimin.Neredeydin?Sevginin özlemeye değer zamanlarında...Hala bi tebessüm olabilecekken yüzümde..Hani siyahları geçirmeden üzerime...Gözlerinde olup,yine gözlerinde ölebilecekken...Neredeydin?Seni ne kadar çok sevdim,seviyorum da hala...Usanmadım kaybolurken geceleri...Sabaha ulaşamayacak olmanın verdiği rahatlıkla özlemekten..Soğuk sıralarında oturup Ankara`nın dersi değil seni dinliyorum yine...Öğretmen senmişsinde ben hep sevmekten sınıfta kalmışım meğer.Tebeşirim tükenmiş işte yazamamışım...Kalakalmışım yüreğinin orta sıralarından birinde.Beni sevmiyormuşsun...Olsun.Sonsuz yalnızlıklara gark olduğun sabahlardan...Kırkikindi vakitlerinden birinde gönlünün.Olmaz ya sende seversin birini...Benim kadar olmaz belki...Yani sevdiğim kadar seni...Ayazların olur buruk ve taze,sevda sabahlarında..Sevmek nedir ne değildir anlayacağın zamanların olur.Beni de anlarsın o vakit...Sevmelere çark ettiği an yüreğin,beni de anlarsın..Seviyorum/dum seni....