Sevgiliye Mektuplar (18)

30 / 3 / 2008  Pazar tarihinde Selcan Aktaş tarafından eklendi, 349 kez okundu...

“Sevgili;Gözlerimde mahşer manzaraları,yangınlara gebe hayallerden uçuyorum kanat takınarak ...Kaçmak çözüm olsaydı eğer kaçardım kendi hayatımdan...Deva bulamadığım binbir derdi sandıklara bohçaladım da ,naftalinler yetmedi yüreğimin yaralarını saklamaya...Mumyalayıp tenini ,işledim dimağımın en kuytu kıyısına...Sevgili;Dalgalarım kıyılarına uza...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Sevgiliye Mektuplar (18)

Sevgili;
Gözlerimde mahşer manzaraları,yangınlara gebe hayallerden uçuyorum kanat takınarak ...
Kaçmak çözüm olsaydı eğer kaçardım kendi hayatımdan...

Deva bulamadığım binbir derdi sandıklara bohçaladım da ,naftalinler yetmedi yüreğimin yaralarını saklamaya...
Mumyalayıp tenini ,işledim dimağımın en kuytu kıyısına...

Sevgili;
Dalgalarım kıyılarına uzanıyor fırtınalı akşamlarında hırçın okyanusların.Kendimi değil ,
kıyılarını kaybetmenin korkusuyla tutunuyorum limanlarına....
Ne bir balıkçı oluyorum,ne bir serseri tayfa...
Ne bir martı balık avlayan ,ne yakamozlar dolunay akşamlarında...
Oysa tek dileğim sığınmak deli rüzgarlardan kaçıp
ıssız koylarına....

Gölgelerimi kovalıyorum ,
yasemin kokulu deniz kıyısı kasabalarında ve bir menevşe oluyorum burcu burcu ,bir karanfil oluyorum mahzun dallarımda...

Sevgili;
Zaman denen sermayemizi kokuna hasret heba ederken , pişmanlığımı kurban ediyorum halka açık darağaçlarında...

Sevmenin bedelini ,
Yine sevdalara ödetiyorum ve lanetler yağdırıyorum gözlerinin dehlizlerinde kaybolup,gülüşünü mehtaba benzeten dostlarına...
Bencilliğimin son haddinde kıskanıyorum seni ,
kıskanıyorum keşkelerinle dolu öykülerini dinleyenleri...

Seherlere dek ben dinlemek isterdim oysa dizlerinde uyuyup kalmışken ninnivari yarım kalmışlıklarını...

Sevgili;
aşka dair şarkılar dinlesem de ;
dinmiyor ruhumun arsız yangınları...
`Merhametini esirgeme Yaradan`ım`
`Biz Aciz sevdalıların.Ne olur duy` ` Bir yol göster`
diye gözyaşı döktüğüm dualarımı...

Kara gözlerime türküler bahşederken vatanımın bereketli toprağından ,savaşlarda yitirmeyeyim diye koruyorum fitnelerden sınırlarımı...

Fitne ki;
kaderden de öte ayrılığı yazıyor alınlarımıza...

Fitne ki;
Yazık ediyor gençliğimizin bahar zamanlarına...

Fitne ki;
İncir değil;
Kısır ağaçlar dikiyor ocağımıza...

Sevgili;
Aynı köklerde sürgün verebilmenin mavi mutluluklarında buluşamadık;
EVET...

En çok sevdiğimiz dağların doruklarına ulaşamadık...

Evet Sevgili;
Şu dünya yüzünde aynı yastıklara baş koyamadık belki...

Belki çöl ortası serapların ötesinde ,gerçekliklerinde vahaların cana can katamadık..

Ama;
Ayrı olsak da hep aynı gökyüzünü paylaştık..
Leyla`yla Mecnun hikayesi gibi
İsimlerimizde destanlaştık...