Sevgiliye Son Gece
Bu son gecem...
Buraya kadarmış,tükendik.
Beraber verdik bu mücadeleyi,
Beraber göğüsledik acıları.
İkimizde yandık,sevdik yıllar boyu.
Hasret çektik bişeylere,
Uzanmak istedikçe,umut ettikçe
Yarım kaldık!
Kendimizce hayaller kurduk,
Olmayacağını bile bile...
Yalancı bebekleri bağrımıza bastık.
Kimbilir birbirimizden habersiz,
Kaç geceler ağladık...
İşte birtanem bu son gecem.
Gözyaşlarımı tutamadığım,
İçimde tarifi imkansız depremleri yaşadığım,
Bu son gece...
Bu gece bizim uyanışımız,
Ya da yorgunluğumuz.
Sevdamızın peşinden koşmaktaki,
Pes edişimiz!
Nereye kadar diye düşündüğümüz,
Bu yağmurlu son gece...
Gök yarılmış inadına yağıyor,
Akması gereken masum günahları süpürürcesine.
Kimbilir kim sevecek seni benim kadar,
Kim saracak ölesiye o tatlı tenini,
Hangi gözler bakacak sana benim gibi.
Ne mutlu ona!
Benim duramadığım yerde duracak,
Benim veremediğim yavruları verecek.
O yavru ki,
Babaların en hayırlısına sahip olucak.
O öyle kıskanılacak yar ki,
Delikanlı gibi bir sevdası olacak
Bu hayallerimin,düşlerimin son gecesi,
Bu birşeylere nokta koyuşumun gecesi...
Birtanem!
Aradaki sözlerimi sitem sayma.
Hiçbir zaman seni suçlamadım.
Ama dediğim gibi çok savaştım.
Sırası geldi ağladım.
Gelgör ki söz geçiremedim yüreğime,
Yenildim!
Çaresizce yenildim...
Sanmaki sana,o güzel ellerine,
Tatlı yüreğine yenildim.
Ben delikanlı yüreğine yenildim.
Mühür gözlüm!
Şimdi yeni bir savaş başlattık.
Bu gece belki istemeden vuracağız,
Belki titreyecek silah tutan ellerimiz.
Hiç bilirmiydik birgün,
Hedef olarak birbirimizi seçeceğimizi.
İstemesek bile,
Öldürmek zorunda kaldığımız yüreklerimizi.
Bu gece son gecem...
Senin için kalemimi ve kağıdımı aldığım,
Son gecem!
Belki zamanla yaralarımız kabuk bağlar.
Ama bu senin için,
YAŞARKEN ÖLDÜĞÜM SON GECEM!
Nezahat ÇAKMAK