Sevgiliyi Anmak

10 / 3 / 2008  Pazartesi tarihinde Zafer Ardıç tarafından eklendi, 266 kez okundu...

“Günlerdir Mecnun`un ağzını bıcak açmamaktadır. Birgün arkadaşları ile beraberken bir arkadaşı `Leyla`dan bahsedince günlerdir suskun ve halsiz olan Mecnun bir aslan gibi kükreyerek arkadaşının üzerine atlar ve boğazını sıkmaya başlar. Diğer arkadaşları güç-bela araya girerek Mecnun`u sakinleştirir ve bir kenara çeker. Sorarlar: `Ey Mecnun! Ne ya...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Sevgiliyi Anmak

Günlerdir Mecnun`un ağzını bıcak açmamaktadır. Birgün arkadaşları ile beraberken bir arkadaşı `Leyla`dan bahsedince günlerdir suskun ve halsiz olan Mecnun bir aslan gibi kükreyerek arkadaşının üzerine atlar ve boğazını sıkmaya başlar. Diğer arkadaşları güç-bela araya girerek Mecnun`u sakinleştirir ve bir kenara çeker. Sorarlar:

`Ey Mecnun! Ne yapıyorsun? Delirdin mi?` Mecnun cevap verir:

`Anladım ki şu zamana kadar sevgiliyi bir kez olsun hakkı ile anamamışım. Şu pis dilimin her Leyla deyişi kuru laftan ibaret imiş anladım. Bu yüzden sevgiliyi kendi dilimden dahi kıskanır oldum. Hal böyle olunca onu bir mahrem dilin anmasına nasıl tahammül ederim.`