Sevgiye Dair

    Gerçekten anlayamıyorum! Sevgi kelimesinin içinde yatan bunca tılsıma ve de değer hislerine karşın, nasıl keder ve hüzün ile tam anlamıyla bütünleştiriyoruz. Bu yargı hepimizin eseridir. Adına da ilham diyoruz.

    Özellikle karşılıksız sevgi. Nasılda tam anlamıyla kederin eş anlamlısı oluveriyor. Evet bende bu fikirlerin esiriydim ki çok şükür bunları çözebildim. Anladım, her insan kendi sevgisinden sorumludur sadece. Bir başkasının yalan sevgisini, karşılık sevgisini ya da varolamayan sevgisini nasılda kendimize dert ediniyoruz. Oysa bizim sadece yapmamaız gereken kendi sevgimizi sevgi kelimesinin değer yargılarına yakışır şekilde yaşamaktır. Varsın olsun karşılığı olmasın. Zaten sevgi karşılık aramak değildir ki! "Yaradılanı severiz Yaradan`dan ötürü" ne güzel bir söz. Bırakın biz sadece sevelim, sevgimizi saf ve tamiz halde yüceleştirelim. Karşılığı olmasın, biz karşılıksız sevelim.

    Ne olursa olsun herkes kendi sevgisinden sorumludur. Bir gün kendinize ne kadar temiz sevmişim, ne kadar ulu sevmişim diye söyleyebildiğinizde, bunun mutluluğunu hiç bir sevgili size veremez. Kalbinizde sadece sevgileri barındırdığımızda, göreceğiz ki, en büyük karşılık sevilmeye değer EN YÜCE` de bizi bekliyordur.

        Saygı ve sevgilerimle.