Sevilene Mektup
Bir şubat soğuğunda,Üşüyen hayatıma ateş oldun,bütün ölümsüz aşkların başlangıcına benziyordu bizimkisi de.Bazen durgun,bazen fırtınalı.Hala son kalıntıları süpürülmemiş kalbimizde,bir lodos bir poyraz misali..Bir umut oldu sevdamıza yarınlar,içinden çıkılmaz halimize,dost oldu zaman.Ah o birkaç ay içinde başlayan büyülü sevdamız.İlk defa yaşadığım sarsıcı hislerdi o unutulmaz saatler.Şu an isteyipte yaşayamadığım.Gözlerin değince gözlerime,içtim,eridim, büyüsünde.Ben sen de sen ben de kendini bulmuşken duran zaman unutturuyordu günü,ayı,mevsimi,unutuluyordu yanımızda olanlar,sevdamıza şahit bakışlar.Ah o tedirgin dakikalar,o şaşkınlıklar.O bir ömre iz vuran anlar.
Bir yandan aşk dağıtan,sarhoş eden gözlerin,bir yandan o güzel dudaklarından dökülen acı sözlerin.İşte bu iki zıtlık içinde kapılırken aşkın uzayan yollarına.Kızgınlığımı ,öfkemi,çaresizliğimi rüzgarınla,alevli bakışlarının yakıcılığıyla kemiriyordun. kararsızlığıma rağmen seni beklediğim günler,aradığın saatler,kalbimin o halleri.Mekanın anlamsızlaştığı ,dünyanın küçü
ldüğü,herşeyin ikimizden başka, silindiği anlar.Her duygunun tadında...tamamlayamadığımız yarım cümleler........
Farklıydık seninle.Farklı olmayan tek şey aynı duguların sellerinde boğuluyorduk.Ben kaçıyordum,sen yaklaşıyordun.Sen kaçıyordun,ben eriyordum.Bu iki kelimenin savaşında zaman akıp gidiyordu.Ama kararlıydım ilah gözlüm.Seni bitirecektim,karalıydım.Zaten bir gün bitecektin...
Sen sevdin yenilmedin,ben yenildim bana göre belki de.Yenen mi yenilen mi şanslıydı ona zaman cevap verecekti...En tatmadığım acımdın,en büyük mutluluğum,hayat kaynağımdın.İstediğini düşün artık umrumda değil,kalamazdı içimde daha fazla..sana anlatabileceğim en süsülü,yakıcı,
sanatsal dizelerle anlattım,anlattım,anlattım..
Ben bahtiyar bir aşık oldum nihayetinde sense engellere yenilen çaresiz bir aşık oldun.Mantığın da,gururun da,inadın da seni kurtaramadı.Kabul etmek istemedikçe düşüncelerimi,kendine benzetmeye çalıştıkça, ve ben acı çektikçe sen daha çok kahroldun,anlayamadın.
Fakat;,heyecanla,aşkla beklediğim gözlerine baktığım, zamanların ardından gelen o büyülü günde,hüznün apaçık adıydı gözlerin,sevgimden mahrum kalışın eseriydi,saçların.Ellerin o kadar üşüyordu orada.susan dudakların anlatamadıklarının solgunluğunda...İlk defa acıdım sana,o özlemli,çaresiz duruşuna, zaman seni de vurmuştu apansız, zayıf düşmüştün.Ama ben hala söylediğin gibiyim.Senin söylediklerinle değil kendi yüreğimin sesiyle sona yaklaşacağım..Sense son nokta da tüketirken o değerli düşüncelerini!gülen ben pişmanlıklar içinde acılara boğulan sen olacaksın.Ve o aşkla,özlemle,senelerce beklediğin ben asla sana gelmeyeceğim.Seni hasretime mahkum ediyorum.Sesim seni asla terketmeyecek ....Arama veya ara....Bu mektubu yarım bırakıyorum emsalsiz aşkım.Çünkü seninle son sahneyi oynamadık.........