Şiir

29 / 4 / 2008  Salı tarihinde Sinan Manav tarafından eklendi, 77 kez okundu...

“sana son şiirim olsun bu,titreyen ellerime hakim olamadığım bu beyaz kağıtta.sana son mısralarım olsunlar;cümlelerini kaybetmiş, anlamlarını arayan kelimelerimletüm tükenmişlikleriyle...bütün hiçlikleriyle...seni bulamadılarsa şayet,bırakalım anlamları olmasınbırak boşver olmasın cümleleri.seni bulamadıysa varsın olmasın kafiyesi senin olamamış ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Şiir

sana son şiirim olsun bu,
titreyen ellerime hakim olamadığım bu beyaz kağıtta.

sana son mısralarım olsunlar;
cümlelerini kaybetmiş, anlamlarını arayan kelimelerimle
tüm tükenmişlikleriyle...bütün hiçlikleriyle...

seni bulamadılarsa şayet,
bırakalım anlamları olmasın
bırak boşver olmasın cümleleri.

seni bulamadıysa varsın olmasın kafiyesi
senin olamamış yüreğimin..
bırakalım da durağanlaştığı son gecesi olsun kalbimin seni düşünürken.

kana bulanmış son damlası olsun gözlerimin senin için,

izin ver bir kez daha büyüsün zihnime kazınan bebek yüzün,
son bir kez daha savaşsın varlığınla yokluğun.

kaplasın düşüncelerimi her yanın her zerren,
son bir kez daha gezelesin rüyalarımda hayalin,
ismin bu kez büyük harflerle değsin kekeleyen dudaklarıma...

daha da titresin yokluğuna,
yanağına dokunmayı ümit eden parmaklarım...

bir siyah tel daha ödesin saçlarım yokluğuna
okkalı bir nefes daha dolsun ciğerlerime sigaram
kırışık gözlerimden bir bakış daha uzansın uzaklara..