Şiir Gibisin
En zıt bilmecemsin sen benim.
Ne siyahtan hoşlanır ne beyaza katlanırsın .
Karanlıkta mum yakar,aydınlıkta sıkılırsın.
Yokuşları kolay tırmanır,düz yolda yorulursun.
Bir okyanus gibi kıt,bir damla gibi bolsun.
En karmaşık bilmecemsin sen benim.
Bilinmeyenin çok,sadeliğin yok.
Bir yumak gibi birbirine girmişsin.
Kesif bir kördüğüm içindesin.
En karanlık bilmecemsin sen benim.
Kapkara bir karanlığın içindesin.
Koyu bir körlüğün dibinde,
Debelendikçe debeleniyorsun.
Sen şiir gibisin.
Bazen kelimeleri itina ile dizer,
Bazen de domino taşları gibi
Hepsini yere serersin.