Şiirleri AnlamıyorumŞiirleri AnlamıyorumŞiirleri anlamıyorumÖğretmenim; Şiirleri anlamıyorum Dizeleri bulamıyorum, Dizeler yarıda kesilmiş, Altalta merdiven gibi dizilmiş, Şiir değil bilmece sanki, Kendin yaz kendin oku, Divan edebiyatı gibi, Sus! o senin cahilliğinden, Ama hocam, Yazdıklarının hepsi palavra, Hani nerede anlattıkları o güzelim dünya, Nerede o aşklar nerede o sevda, Bak, ne güzel anlatıyorlar aşkı, Doğru, bir çoğu yaşamadan hayalle yazdı, En güzelide böyle yazılandı, Sen oku, öğren şiir yazmayı, Öğrenilebilecek bir şey mi bu hocam, Öğrenilmez ama alırsın ilham, Ama önce adam olmalısın, adam Hocam, ben kadınım nasıl olurum adam? Hocam, Osmanlı`da kadın şairler, Nigâr hanım, Leylâ hanım, Makbule Leman, Adını şu an hatırlayamadım birkaç şair daha, Duygularını anlatmaya biraz çekinmişler, Gerçek isimlerini de, Saklamak zorunda hissetmişler, Böyle söylemişti Nâzan hocam, Zaten iki elin parmağını geçmez kadın şair Hocam, onları kaç kişi tanır? Kadın şair, şiirlerinde aşkı, Cinselliği işleyemez mi? Duyguları anlatmak ayıp mı? Hayal kurmak, ayıp mı hocam? Hayal kur ama dışa vurma, Çok oku dedim sana, Felsefe yapıp, edebiyat parcala, Ama hocam ! Zaman değişti, Günümüzde çok kadın şair var, Onlar duygularını anlatmak dan çekinmiyor, Sus dedim sana! En güzel şiirleri erkekler yazar, Yazdılar da ne oldu? Anlayan var mı? Hepsi de kalbimizde iz bıraktı, Peki hocam ne yapmam lazım? Bu yolda gebermelisin, Nasıl yani hocam? Mecazi anlamda mı? Gerçekten ölmelisin Kızım anlama özürlü müsün? Ölmelisin diyorum, ölmeli, Teneşire gelmelisin, Selân verilmeli, Namazın kılınmalı, Bir güzel toprağa gömülmelisin, Nasıl yani hocam? Bildiğimiz mezara mı girmeli? Evet o bildiğin mezara, Ölmeden girsem olur mu? Olur, girince toprağa zaten öleceksin, Şair ne ister hocam, Anlaşılmak ister, En çok da okunmak ister, Ne bencilmiş şu şairler, Neden? Hiç okuyucuyu düşünmüyorlar, Anlatabildi mi ki, anlaşılsın Şiirde estetik, doyum, ritim lazım, İtirazım yok hocam, Kelimelerle dans edip, kıvırman lazım. Buna da eyvallah hocam, Devrik cümle kurma kızım! Ama hocam, şiire tad veriyor, Seksenli yılların şairleri iyi de, On beş yıl öncesinden, Lütfen bana örnek verme Anlamsız kelimeler üretmek lazım mı? Sonrada yok olup gitmek lazım, Daha eskilerden olsun örnek, Cahit Sıtkı, Yahya Kemal, Nâzım Hikmet Yahya Kemal`in sessiz gemisini okumak lazım Artık demir almak günü gelmişse zamandan, Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan. Hocam, Orhan Veli`yi de okumak lazım, Serbest şiir yazar derler, aslında en zoru, Şiirlerinde gizlidir hece ve aruzu, Anlaşılamayan bir tarafı var mı? Şiirleri nasıl da yalın ve anlaşılır. Cep delik cepken delik, Yen delik kaftan delik, Don delik mintan delik, Kevgir misin be kardeşlik? Küçüktüm küçücüktüm, Oltayı attım denize, Bir üşüşüverdi balıklar, Denizi gördüm, Şu kavga bir bitse dersin, Acıkmasam dersin, Yorulmasam dersin, Çisim gelmese dersin, Uykum gelmese dersin, Ölsem desene ! Şiirimi dinle! Peki hocam. Şiir. Bak şu çocuğa; gözleri nasıl da mavi bakıyor, Annesi, babası toplu mezarda yatıyor Bak ne güzel yalın anlattım, Anlattınız da ne oldu hocam? Anlayan var mı? Silahlar sustu mu? Dünya çok güzel oldu mu? Aç karınlar doydu mu? Orasını karıştırma, Konuşturdum sanatımı, İyi de hocam, anlayan var mı anlayan? Anlayan yoksa neye yarar yazılan Behçet Necatigil şiiri, edebiyat matinesinde, Kalbini açtığının üzüntüsünü anlatmış, Peki anlatabilmiş mi okuyucu anlayabilmiş mi? Gördünüz işte yerde, Çürük domatesler gibi ezik, Avuçlarda mıncıklanmış kalbiniz. Büyürken leke ince ipekte, Yeniden eğildiniz! Ben de çok üzgünüm, Kalbimi ortaya koydum, Gerci ben de yalın yazdım, Şiir yazmak zormuş hocam Bırak bunları, sen devam et yazmaya Yazdıklarınla kendini avutmaya bak, Aslolan nedir biliyormusun hocam, Kirlenen kağıt, biten kalem, yok olan duygular, En üzüldüğüm ağaçlar… İşe yarasa yazılan, olsa bir anlayan Boşver, yazmak için ağaca gerek yok, Teknoloji ilerledi, bilgisayar çok, Duygularım kirleniyor hocam, Duygularım yok oluyor, Yaşadığımız dünya yok oluyor, İçim yanıyor hocam içim, Şiirler var; Ama hocam, o da elimiz de kaldı, Hocam yardım et, duygularım ölüyor, Ağaçlarda bitti, nefes alamıyorum, Hepsini aç gözlüler yedi, Kalem bitti, Hocam, gercekten ölüyorum, Siz artık gazeteye ilan verirsin, Yalandan iyi şairdi falan dersiniz, Senden hiçbir şey olmaz, Şiiri berbat ettin, Buraya gelme bir daha, Senin gibi talebe istemiyorum, Ama hocam! Sus! konuşma, bak kapı orada… Anafilya dergisi 86.sayı Hayal Sun
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Birgül Erdoğan yazıyı tebrik etti...
Yasin Şahin yazıyı tebrik etti...
Mustafa Çetin yazıyı tebrik etti...
Adem Efiloğlu yazıyı tebrik etti...
Başar Besimler yazıyı tebrik etti...
• Burcu Şener yazıyı favori listesine aldı...
Aralık
5
Aralık
4
Aralık
3
Aralık
2
Kasım
30
Ağustos
12
Haziran
18
Nisan
16
Ağustos
12
Haziran
18
Nisan
16 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||