Sınıf (1)

Not:Yazmaya yeni başladığım,yazdıkça sevdiğim,sevdikçe daha çok yazdığım ve cümlelerimi zamanın kollarına bırakıp daha da zenginleşmeleri için çabaladığım hikayemin ilk bölümünü sizinle paylaşmak istedim.Daha da iyi olması için aceleye getirmiyorum ve sanırım yazdıkça bölüm bölüm bu sitede yayınlamak okuyucuyu sıkmamak için de daha iyi olacak.Umarım bu ilk bölümü beğenirsiniz ve yorumlarınızı benden esirgemezsiniz.Saygılarımla

SINIF

İçeri girdiğimde yılların içine sindirdiği tebeşir kokusunu çektim içime ilk olarak.Öğretmenlerin ağızlarından savrulup öğrencilerin yakalayamadığı birçok bilgi uçuşuyordu sınıfta.Ağızlardan çıkan seslerin yıllardır çarptığı duvarların boyaları dökülmüştü yer yer.Bazen bir ismi veya bir aşkı ölümsüzleştirmek isteyen bazen de bir sloganı paylaşmayı düşünen parmaklar kazımıştı yan yana küçücük harflerini sıraların üzerine.Parmaklarımı gezdirdim sıraların üzerinde.’’Benim zamanımda böyle cilalamazlardı bu sıralar.’’diye düşündüm.Çok severdim sıranın üzerine başımı dayayıp uyukladığım günlerde burnuma gelen ağaç kokusunu.Fazla ışık alamadığı için dışarda devamlı günbatımı anının yaşandığını hissettiren sınıfta ders saatlerinde devamlı yanardı ışık vermeye mahkum edilmiş lambalar.Pencerelerden dışarıya bakıldığında kahverengi ve sarının hakimiyeti çarpıyordu göze gökyüzünün maviliği altında.Ağaçlar sonbaharın şerefine dökmeye başlamıştı sararmış yapraklarını.Birkaç saat önce yağan yağmur toprağın kokusunu göklere çıkartmıştı.Uzağa dikilen gözlerin görebildiği cılız bir dere güneşin kendisine çektirdiklerini unutmuş ve sevinçle akıyordu sonbahar yağmurlarının ona bir dere olduğunu hatırlatmasıyla.Çevrede birkaç tek katlı ev dışında insan yapımı bir şey görünmüyordu.Okula gelmek için yaz kış demeden yirmi dakikalık bir yol yürüdüğüm günleri hatırladım birden.Yıllar değiştirememişti buraları.Ya ben…Yirmi yedi yıl nasıl da değiştirmişti beni.Ellerim o kadar küçük değildi artık.Kısa boylu olduğum için dalga da geçmiyorlar benimle.Tam 40 santimetre uzadım o günden bugüne.Bir arabam bile var.Yalnız…Sanırım pek de mutlu değilim şimdilerde.

‘’Doktor olacağım.’’ derdim o günlerde büyüdüğümde ne olmak istediğimi soran herkese.Sonraları yavaş yavaş duruldu içimdeki bu istek.Vazgeçtim insanları kurtarmaktan birgün kurtarılamaz durumda olacağımı farkettiğim gün.Öyle ya,sevinçlerden çok kederler geliyordu insanların başlarına.İsmine kader denilen hazin bir yazgı savuruyordu insanları oradan oraya.İyimserlik gözlüklerimi çocukluğumda bıraktım.Okula yürürken aşınan küçücük ayaklarıma rağmen yine de mutlu olabilen o saf çocuk gitmişti artık.Bedenimi kaldıramıyordu artık bu ayaklar.Bir adım atma isteği dahi yoktu içimde bugünden geleceğe.İşte her şey o gün başlamıştı…

Yazı Sahibi

Özdemir Celal Kurnaz tarafından 4.10.2008 tarihinde eklendi 140 kez okundu.

Etiketler

sinif+1+ , sınıf , 1 , özdemir , celal , kurnaz , sevgi , hikayeleri ,

Yazı İşlemleri

Yazının Çıktısını Al

Okuyucu Puanı

Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir

Tavsiye Et :

Nida Kara yazıyı tebrik etti...

Ayşe Evyapan yazıyı tebrik etti...

• Ayşe Evyapan yazıyı favori listesine aldı...

Ayşe Evyapan

Acaba anılarımız mı birbirine karıştı diye düşünmeden edemedim.Anlattığın sınıf tıpkı benim sınıfımdı.Tek bir fark vardı.Benim sınıfımda yerler tahtadandı üzerine basınca gıcırdardı.Bu rahtaların arasında budak yerlerinde ufak delirler vardı işte o ufak delikler bizim yanlışlıkla masadan düşürdüğümüz güzelim silgi ve kalemtraşlarımızı yutmaya yeterdi.Sanırım o tahtaların aralıkları sadece okul eşyalarımızı yutmakla kalmamış.Aynı zamanda çocuksu hayallerimizide yutmuş.Devamını bekliyorum

15.10.2008 tarihinde yorumlandı.

Selda Kale

İsmine kader denilen hazin bir yazgı savuruyordu kader insanın belki değişterebileciği bişi ama genede onun rüzgarına kapılıp giidyorz zamnla tebrikler keşke babama o şiiri okutabilsem ama hiç bir zamn haberi olmıcak böle bir şiirden yada içimdeki fırtınadan

10.10.2008 tarihinde yorumlandı.

Özdemir Celal Kurnaz

Hikayemi beğendiğinize çok sevindim hocam.Bir iki gün içinde devamı gelcek hikayemin.Umarım devamını da beğenirsiniz.

Saygılarımla...

10.10.2008 tarihinde yorumlandı.

Haluk Namdar

Sizinle beraber sınıfta gezdim sanki... Anlatımınız çok güzel olmuşş Tebrikler... Devam edecek mi hikayeleriniz ?

10.10.2008 tarihinde yorumlandı.

Asuman Çelik

AKICI VE SADE. BİRAZ İÇ ACITIYOR.BAŞARILAR.

10.10.2008 tarihinde yorumlandı.

Aralık
5

Ayşe ve Krizantemleri
• Zeynep Akıllı • Sevgi Hikayeleri • 3 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.

Kasım
30

Mutluluğun Yeri
• Mehmet Çalışkan • Sevgi Hikayeleri • 94 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.

Kasım
23

Onsuzluk Ölüm Gibi
• Aysegül Gökbudak • Sevgi Hikayeleri • 104 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.

Kasım
12

Çiçek
• Ümit Coşkun • Sevgi Hikayeleri • 276 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.

Kasım
4

Koliye ve Zincir
• Metin Akar • Sevgi Hikayeleri • 213 kez okundu. • 4 kez yorumlandı.

Ekim
15

İlüzyon
• Özdemir Celal Kurnaz • Karalama Şiirler • 71 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.

Ekim
9

Ahmak Ya Da Ahmamak
• Özdemir Celal Kurnaz • Hayata Dair Şiirler • 64 kez okundu. • 1 kez yorumlandı.

Ekim
6

Çilekli Şekerler
• Özdemir Celal Kurnaz • Yaşamdan Hikayeler • 109 kez okundu. • 2 kez yorumlandı.

Ekim
4

Sınıf (1)
• Özdemir Celal Kurnaz • Sevgi Hikayeleri • 141 kez okundu. • 5 kez yorumlandı.