Siyah Gömlekli Adam

Omzunda yüz yıllık bir yalnızlığın yükü, önümden geçip gidiyorsun.Ellerin önde kavuşmuş, kavuşturulmuş. Kendini hiç bu kadar yıkık hissetmedin biliyorum. Herkesin gözü üzerinde, bu hale gelmende senden bin kat daha suçlu, hayatında bir kez olsun bir şeylere kafa tutamamış onlarca insan, zaten onlar için savaştığın onlarca insan hayretle, aşağılayarak seni izliyorlar. Gözlerin yerde, bir an önce geçip gitmek istiyorsun aralarından. Oysa başını kaldırsan, bu sefil insanların bakışlarına biraz olsun aldırmasan, karşındayım işte.Sana bakıyorum, utancını yenmeni bekliyorum.

Yaşamımı gelmeni bekleyerek geçirdiğim siyah gömlekli, sevgili adam. Ellerini hiç bu kadar sevmemiştim.Hiçbir mahkumun elleri kelepçede bu kadar güzel, bu kadar inançlı durmadı.

Askerler ‘Yol açın’ diye bağırıyorlar. Ortopedi servisinden çıkarırlarken seni, kimbilir hangi işkencecinin elinde bu hale geldiğini düşünüyorum.İsyanım içimde gizli.Senin gibi haykırabilmek cesaret ister, bunu da biliyorum.