Sondan Son Mektup

6 / 6 / 2008  Cuma tarihinde Ezgi Güven tarafından eklendi, 208 kez okundu...

“belkilere ve keşkelere sığınmışlığın sedasız haykırışlarına gözpınarlarından artık damlamayan yaşların eşlik etmesi için zorluyordu kendini.ağlayamamak daha çok koyuyordu,herşeye boş boş bakmak.ağlamaya zorluyordu kendini.yine bir belki..belki rahatylayacaktı.olmuyor,derinindeki sızıyla artık başedemiyordu.dayanmıştı.hediye olarak sunulan aldığı...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Sondan Son Mektup

belkilere ve keşkelere sığınmışlığın sedasız haykırışlarına gözpınarlarından artık damlamayan yaşların eşlik etmesi için zorluyordu kendini.ağlayamamak daha çok koyuyordu,herşeye boş boş bakmak.ağlamaya zorluyordu kendini.yine bir belki..belki rahatylayacaktı.olmuyor,derinindeki sızıyla artık başedemiyordu.dayanmıştı.hediye olarak sunulan aldığı her bir nefese saygısından ve ona bu hakkı tanıyana duyduğu tapınma ihtiyacından sabretmek için tüm enerjisini harcıyordu.
şimdi çok farklı bir yerindeydi hayatın.ne başında ne sonunda ama sona çok yakın.herşeyi elleriyle kaybetme ihtimaline sokuldu yavaşça.yılışık bir vaziyette yalvardı şeytana:``Al beni yanına``yaptığı şeylerden sonra kimse ona cennet vaad edemezdi ve alevlerin içine düşmesi muhtemelse bir an önce kavuşmalıydı içinde onu daha fazla yakıp bitiren ateşe.varlık ve ona adanan yokluk karmaşasında yitirdiği terimler gözlerinin önünden geçmeye başladı.iyi ve kötü,melek ve şeytan,masumiyet...tek kalan masumiyetti.bir bebek kadar masum kalabilmeyi isterdi ama onlarda kirlenmişti.herşeyi siyaha ve kırmızıya boyadılar.sahip olunabilecek şey şeytani masumiyetti ona göre ki o bile kırmızı.
gecenin zifiri karanlığında odasının penceresinden bakma cesaretini gösterdi.yıldızları sayacaktı sözde bir tanesine bile denk gelebilseydi.gökyüzü kapkaranlık hiçbir parıltı yoktu.terkedilmiş,virane yokluk gibi.
hayali kahramanları vardı.bütün hayatı yalan mıydı,hayal miydi,neydi?en büyük masal kahramanı çok inandırmıştı onu,en sevdiğini söyleyen,hiç gitmeyeceğinden emin olunabilen.kendi kafasında kurmuştu,o kandırmacanın arkasına gizlenmişti.gece rüyalarına,uyanır uyanmaz kollarına almıştı.nerde diye sormasına gerek yoktu.farkındaydı artık,o hiç olmamıştı.şimdi bununla yüzleşebildikten sonra hayali rüyası değil,uykularını kaçıran inleterek uyandıran kabusları olmuştu.hiç kabul etmemeliydi belki.belki kendini kandırmaya devam etmeliydi.nasıl yapabilsindi.sesine kokusuna hasret yaşayamazdı.
direnmenin en zor olduğu noktalar topluluğunun tam arasına sıkışmıştı.çıkmasına izin verilmiyordu.sanki bütün kişilikleri o noktaların üzerine dizilmiş gülen gözlerle bakıyorlardı,dalga geçiyorlardı açıkça.gülüşme sesleri beyninde yankılanıyordu.vazgeçmemeye kararlıydı ancak nu bekleyen sondan habersiz.hep aynı noktada sabit bekleseler bile uyuşmuş olmasına rağmen duyu organları,inatla üstüne geliyordu yalan,yalancı,kandırmacadan ibaret hayatları.dişlerinin göstere göstere kahkahalar atıyorlardı,nefessiz kalırcasına.başına birikmişlerdi belkiler keşkeler...inim inim inliyor titremesine engel olamıyordu.dizlerinin üstüne çöktü.sanki farklı bir boyutta ağır çekimde yayınlanıyordu son senaryosu ve bütün hayatlarının son karesinde kulak zarı yırtılıyordu gürültülerden.herşeyden vazgeçilir miydi ya da bu işkenceye daha fazla sabredilir mi?takatsiz vaziyette kafasını kaldırdı ve öfkeyle baktı mahvettiklerine,terkettiklerine,geçmişine geleceğine,kabuslarına...hepside gözlerini dikmiş şeytana dönüşen varlığını ellerinde birer ayna varmışcasına yansıtıyorlardı.``son gülüşmeleriniz`` dedi ``yoksam yoksunuz`` yavaşça kalktı,hızla koştu.kırılma sesi...pencereyle birlikte aşağı inen bedeni...istemsiz oluşan kesikler...
az önce beynini kemirenler son bir kahkaha atar,kazanmışlığın verdiği hazdan.silgiyle silinirmişcesine yokolurlar.şu koskocaman hayat denilen yalanda,biçilen ömrün sonunda gözlerini kimse huzurla kapatmaz.ve hiçbir bitiş mutlu olmayacaktır.en kötüsü arkanızdan gözyaşı döken birtek enerji bütünü dahi yoktur.



kazandıkların kaybettiklerine değiyorsa mutlusun,kaybettiklerin kazandıklarından ağır basıyorsa yolun açık olsun.



....:::EzGi:::...