Sonsuzluk
Geçmişte kalan tek gerçeğim ve şimdiki tek hayalim.Unutmamam gereken tek insan.Bir abi belki de…Adam gibi adam sıfatına uyan tek kişi…Kaybetmeden önce sonsuzluğunda yaşadığım,tek bir hatayla sonsuza dek kaybettiğim üstadım…SonsuzluK…
Sonsuzlugunnefretiydim düne Kadar ve en azından seninnefretin olmamı sağlayan birkaç sebebim vardı bana yeten.Onları da bitirdiler,tamamen yok ettiler.Ben de bıraktım kendimi,koyuverdim zamana.Sen hep izledin beni uzaktan.Hatalarımda kaçtın benden,doğruyu gösterecek kadar yakın değildin bana.Az da olsa kendime geldiğimde,toparlandığımda,gülümsemelerim mecburiyetten değil de mutluluktan olmaya başladığında,en büyük mutluluğum oldu yolladığın kargo.Ve küçük bir çığlıktı öğretmenler odasının önünde kopan, paketin üzerindeki tek kelime “SonsuzluK” Şak mıydı peki bu?Kim yapabilirdi ki böyle bir şakayı?Ben anlatmamıştım ki seni aynam dışında birine…
Cd ve yazılar…Hatırası olan eski şarkılar…Barışfmdeki diğer üstadların ses kayıtları…Ve sana yazdığım yazılar…Neden uğraştın ki onca yazıyı yeniden yazmaya?Neden uğraştın?Bak işte yine yapamadım.Bu haldeyim.Kendimi bitirme çabası içindeyim...Ve sen çok uzaktasın…sonsuzlukta…
Can yücelin ANLADIM şiiri.Son tartışmamızdan sonra koymuştum onu çantana.Senden ses çıkmayınca çöpe attığını sanmıştım o kağıdı ama yapmamışın, saklamışın.Yeniden şaşırttın beni. Ve ben bin kez daha seni…
Kargodan sonra sana ulaşabileceğimi sandım.Çabaladım,aradım,sordum çok uğraştım.Kimseye de anlatamadım seni.Yardım da isteyemedim kimseden.Sonszluğunnefretine herkes bilir de o SonsuzluKun kim olduğunu bilmez kimse.Belki de sadece bir kişiye anlattım şevinçli bir anımda,senin gibi bir ağabeyyi nasıl kaybettiğimi…Eminim, bir tek o anladı sana abi diyebilmemin sevincini…
Sen üniversite hayatını yaşarken tayfanla,mutluyken orda,ben beni bıraktığın yerdeyim şimdi.Sana ilk kez sarılıp ağladığım yerdeyim.Belki çocukça bir umut ama hala senin olabileceğini düşünerek koşarak geldim buraya.Bir sene öncesinde olduğu gibi seni bulurum sandım…Ailemden uzakta olduğum için bile üzülmemiştim buraya gelince.İlk kez bu kadar zorlanmıştım.Ağlayamazdım herkezin içinde.Kim vardı peki gidebileceğim?Düşünmedim…sadece koştum.Ve “maskem” diyen bir ses.Kim bana maskem derdi ki senden başka?Napıcaktım şimdi…Sadece sarıldım,ağlamaya başladım,gidemedim yanından öylece kaldım.Sustun,konuşmadın.Neden ağladığımı bile sormadın bana.Başladın “küçüğüm”ü anlatmaya.Ağlamayı kesmiştim ders zili çaldığında ,bakıp gülümsedin bana.”güçlü olman gerekiyo”dedin ve özgür bıraktın maskeni.Hikayense unutulmayanların arasında…
Belki çocukça bir umut ama hala senin olabileceğini düşünerek koşarak geldim buraya.Bir sene öncesinde olduğu gibi seni bulurum sandım… Çünkü sen gittiğinden beri ilk kez bu kadar çok bunaldım.Söyle hadi o zaman nerdesin? Bu kadar bunaldığımı görebilecek kadar yakın mısın bana?Biliyo musun bir sonraki 7darbede 7.darbenin bileğime inip inmeyeceğini?Yoksun sonsuzluğunda…Sadece boşluk var beni saran.Ama sarılamam ki ben boşluğa
Senin için buradayım ben.Sen istediğin için geldim geldim buraya.SAOL.Herkez çözemez bu 4 harfi.Beni gerçekten tanıyanlar,sevdiğim insanlar bilir bu 4 harfin önemini…Senin mekanındı burası…SAOL…
Sen istedin,”başarmaman için hiçbir nedenin yok “ dedin.Başardım.Lgs bitti ve kazandım ama saolyi değil seni kazandım ben…
Nerden bilirdim sensiz 3 senenin daha geçeceğini bu okulda?Ben hep seni son sınıftaki abim, kendimi de çömez olarak düşledim burda.Çok aptalım, o kadar mutluydum ki yanında,düşünemedim gideceğini,
“SonsuzluK”tun yha sen hani…
O kadar kalabalık ki burası ve ben o 300 kişiyi bırakıp sana geldim.300 kişinin bilmediği “sen”.SonsuzluKa geldim.Ne telefonum işe yarar şimdi sana ulaşmaya, ne de o ustası olduğum internet.Hiç bi işime yaramaz şimdi onca emek verdiğim forum siteleri.Pencereyi açıp bağırsam
Sesin gelmez ki sana.Öğretiyosun Şimdi bana çaresizliği,zavallılığı,kimsesizliği=sensizliği…
Ve abla dediğim biri yüzünden kaybettim seni.Nerden bilebilirdim o kızın bana bu kadar zarar verebileceğini?Şimdi bile zarar ermeye devam edebileceğini.O uyuşturucu kullandığını söyleyen bir pislick şimdi benim için sadece…Yalanlarıyla gerçegi birbirine karıştırmış bi zavallı. Ama ben seni kaybettikten sonra…Bense,sana inanmak yerine ona tapmış olan bir grzklı. Yalanlarıla beni kendine çeken biri yüzünden ağabeymi kaybettim.Ben seni değil onu seçtim.Nasıl yaptım anlamıyorum ama lanet olası…
Ve sana son sözüm oldu”bana karışma artık”.Havaya kalkan,yüzüme inemeyen elin…Sen bana vurmaya kıyamadın ama ben “kardeşim” dediğin insanı bir hayvana dönüştürdüm.Kin kusan bir köpek.Geç anladım,sen kıskandığım için yapmışımtüm bu aptallıkları…Uzattığın yardım elini bile tutamadım,söyleyemedim sen giderkenson sözümü…
Bağırıyorum şimdi ama duyamazsın artık beni
------------GELMEZ BU YAZININ SONU ANLATACAK ONCA ŞEY VARKEN,SADECE SİNİRLİ OLDUĞUMDA YAZARIM BEN.SİNİRİMİ ATMAK İÇİN. ESKİDEN GERÇEKTİ BÜTÜN BU YAZANLAR AMA ŞİMDİ İNANMAZ BENİ TANIYAN HİÇKİMSE BUNLARA.BOŞVERİN PARONAYADAN HİKAYELER OLSUN BUNLARDA…ELBET Bİ GÜN DEVAMI GELİR…SON DARBE BLEĞİME İNENE KADAR DEVAM.HERKEZİN SOL YANI ACIR,KANAR ;
BENİM DE DARBELERDEN BIKMIŞ SOL BACAĞIM---
-Maskem-