Sonsuzun Eşiği Bölümü 3 Büyük Kaçış İnsanlığın Kaderi Bölüm 7

17 / 3 / 2008  Pazartesi tarihinde Samet Karatay tarafından eklendi, 237 kez okundu...

“Tüm bunlar olurken kalenin dışındaki hareketlilik oldukça artmış etrafta gezinen askerler yuvası dağıtılmış karınca sürüsünü andırıyordu. Zaman darlığından dolayı kuşatmayı başından beri yakından takip eden genç kral ise çadırında oturmuş bir saat dahi olsun yakaladığı dinlenme fırsatını kaçırmak gibi bir aptallık yapmamıştı. Kohler dinlendiği z...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Sonsuzun Eşiği Bölümü 3 Büyük Kaçış İnsanlığın Kaderi Bölüm 7

Tüm bunlar olurken kalenin dışındaki hareketlilik oldukça artmış etrafta gezinen askerler yuvası dağıtılmış karınca sürüsünü andırıyordu. Zaman darlığından dolayı kuşatmayı başından beri yakından takip eden genç kral ise çadırında oturmuş bir saat dahi olsun yakaladığı dinlenme fırsatını kaçırmak gibi bir aptallık yapmamıştı. Kohler dinlendiği zamanlarda rahatsız edilmemek için çadırın girişine küçük ziller yerleştirilmişti. Önemli bir konu olduğunda nöbetçiler bu zili çalıyor, eğer kral uyanıksa bu zili duyuyor ve arzu ederse kapıdakini içeri çağırıyordu. Yine böyle bir dinlenme saati olduğu için bir nöbetçi zilin başında bekliyor ve kendisine iş düşmemesi için tanrıya yalvarıyordu. Çünkü bu zili çaldığında genellikle kral uyuyor oluyordu ve çadırından çıktığında bölünen uykusunun intikamını nöbetçilerden alıyordu. Nöbetçinin gözüne takılan bir şey onun bir kez daha aynı bölgeye bakması için yeterince dikkatini çekti. Bir grup muhafız aralarına güzel giyimli hafif sakallı, belli belirsiz bir bıyığı ve uzun boyuyla dikkat çeken bir adam almış, çadıra doğru geliyordu.

Nöbetçi bunun bir elçi olma ihtimalini düşünerek içinden sağlam bir küfür savurdu. Arz kralı artık savunmasından ümidini kesmiş, diplomasiyle paçayı kurtarmaya çalışıyordu. Bu yüzden devamlı diplomatlarını göndererek kralını oldukça fazla rahatsız ediyordu. Kohler ise diplomatları umursamıyor gelen elçileri teker teker öldürtüyordu. Elçiyi getiren askerler ise adamın sonunu bildiklerinden disiplini elden bırakıp, gelen elçileri bir köylü gibi görüyorlardı. Askerler elçiyi getirip kapının önüne bıraktıktan sonra, elçiyle alay eder gibi sessizce gülmekten kendilerini alamadılar. Elçi korkudan kısılmış sesiyle muhafıza kralla görüşmek istediğini söyledi. Nöbetçi elçinin bu isteğini yerine getirmek için zilin ipini tutarak iki kez yavaşça salladı. Muhafız zili bir kez daha çalmak için hazırlanıyordu ki içerden gelen ses, elçinin gelmesinin onaylandığının bir göstergesiydi. Nöbetçi çadırın girişini aralayarak elçiye girmesini işaret etti.

Elçi içeri girdikten sonra kralın karşısına gelerek şapkasını çıkardı ve yavaşça eğilerek selam verdi. Ardından belinden çıkardığı paçavraya benzeyen kâğıttan bir şeyler okumaya başladı. “Yüce Arz halkının hükümdarı Lorry’den Hood İmparatoru II. Kohler’e”… “Sus”!

Kralın bu tavrıyla korkan elçinin ayakları titremeye başladı. Kohler sözüne devam etti, “Bugün akşama kadar tüm ülke şehrin ortasında toplansın ve silahsız olarak teslim olmayı beklesin. Aksi halde ben gelir hepsini hizaya sokarım. Şimdi bunları kralına ulaştırman için canını bağışlıyorum, gidebilirsin.”