“Vurduğunda kurduğundaTeksin tekilKorkmaSolduğundaÜç çiçeksinTikeleGörülmüş mü?ŞartlarındaTohumunGövermemesi?GöveripteSöz ermemesiMilyonların dermemesiTümelsin artıkNe çabukta kurudun?Sap oldun tatsızlaştınYeni bir arayışYeni bir sesAmma da saplanmışsınYeniyi tınmıyorsunÜstelik kökündeDikeliyorsunFakat biriYeniyi BİR edecekSeni bir eksiltecekSökü...”