Şubat

4 / 7 / 2008  Cuma tarihinde İmge Uslutekin tarafından eklendi, 50 kez okundu...

“başıma bir şeyler geldiduygularım nefesimi kestiböyle olacağı belliydiönceki hallerim ne kötüydüne de iyihep unutturdu bir şeylerihep unutturdu bendeki gizemikendi gölgemin nefesinikaranlık ruhumu ele geçirdisebepsiz gözyaşları beni esir ettiağladımçok ağladım mutsuzluk adınadenizden uzak kaldım dört duvar arasındahapsolmuş hayallerim içingecele...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Şubat

başıma bir şeyler geldi
duygularım nefesimi kesti
böyle olacağı belliydi
önceki hallerim ne kötüydü
ne de iyi
hep unutturdu bir şeyleri
hep unutturdu bendeki gizemi
kendi gölgemin nefesini
karanlık ruhumu ele geçirdi
sebepsiz gözyaşları beni esir etti
ağladım
çok ağladım mutsuzluk adına
denizden uzak kaldım dört duvar arasında
hapsolmuş hayallerim için
geceler boyu dilendim
adımlarım hep uzattı
kısa mesafeli yolları
düşlerimin penceresi yerine
düşüncelerimin gölgesi vardı hep
uzak kaldım..
içimdekinden bir haber
dışımdaki koşullar içinde eridim
bütünlükten bahsedemezdim
ayrılmıştı her bir şeyim
dağıldım sıçratarak
kimi aktı benden ötekine
çoğu da çöktü denizin dibine
yalnızdım.
biri olsa da
aslında tek başımaydım
yanılsamalarımla
ve inanmışlığın bağlılığıyla
öyleydi aslında,
doğruydu zamanında
kimse bilmez, geçen zamanla
artık kalamazlar yan yana
ayrılık vaktinde geldi
sevginin kalıcılığı
palaşılan anıların yanlış anlaşılması
korku denen kavramın aynadaki yansıması
bazen göz yanılması
nerden baktığına bağlı
karmaşık duygular içinde yol alamazdım artık
bir şeyler yapmalıydım
beni anlayan, bağışlayan bir insan olsa da
artık onun yanında kalamazdım
hayatında fazlalıktım
bunların hepsini anladım
işaretleri topladım
gözlerimle gördüm olan biteni, aslında her şeyi
belki de tesadüf eseri
kurduğum hayalin resmi
dikkatimi çekti,
yine denizin eseri...
baktım şaşkın
biraz imrendim..
yanımdayken hızla geçtik
inceleyemedim
ve dedim kendi kendime
"kaçırıyorum bir şeyleri seninle..."
artık yapamazdım böyle
"biz" herkesin dilinde..
zaten tüm bu olanlar olmadan önce
bırakmıştı bedenim kendini yerlere
melankoni ve depresifliğe
mutlu değildim.
sadece geçiştirdim,
onunlayken kendimi önemsemedim
ve nerde olduğumu göremedim
devam etme isteği yok aslında,
bu kırık gözyaşlarıyla
ama bir şeyler yapmalı bu umutsuz kadına
artık anlaşıldı ilacı biraz uzakta
keşke uzak olmasa
şip şak anlayınca
mutlu olsa.
zaten yanlızdı herkes tadında
şimdi daha yanlız kalmalı kendini bulmak adına
işte bunlar gelince başa,
benden ona,
sadece aklım kaldı yaşanmışlığa...
ah...
şu kimliğimi çıkarıp atabilsem
imgeleri yaşanır kılabilsem
her şeyin süreçte çözüldüğünü keşke bilmesem
ortasında olduğumu görmesem
bitmiş olsa anlamsızlık
aslında anlam yakınlık
biliyorum, en içimdekine bağlılık....

`şubat`....