Tarife

14 / 5 / 2008  Çarşamba tarihinde Vildan Atasoy tarafından eklendi, 91 kez okundu...

“Nerden nasıl başlayacağımı bilemezken her zaman ki edasıyla dökülmekte 29 harfin birikiminden oluşan,çoğu satırlarda acının tek yumurta ikizi olan cümleler… Anlatmak istediklerim ya da anlatmamak istediklerim…kırılacak diye insan müsvetteleri defalarca kendimi hiç uğruna kırmalarım..neyin ya da kimin göstergesi bilinmezlerde gizli.. Bu güne ka...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Tarife

Nerden nasıl başlayacağımı bilemezken her zaman ki edasıyla dökülmekte 29 harfin birikiminden oluşan,çoğu satırlarda acının tek yumurta ikizi olan cümleler…
Anlatmak istediklerim ya da anlatmamak istediklerim…kırılacak diye insan müsvetteleri defalarca kendimi hiç uğruna kırmalarım..neyin ya da kimin göstergesi bilinmezlerde gizli..
Bu güne kadar o kadar çok giden oldu ki hayatımdan..ve bende her gideni bileğime kazıdım..zaman zaman baktığımda ne de gereksizlermiş dedim kendimce kendime..
Çocukluğumdan bu yana bakıyorum kayda değer çok anım yoktur hanidir..
Güzel bir bebekliğim varmış ama ben bilmem..çocukluğuma gelince babamın doğum günümde aldığı kirazlı tokalardan ibaret..genç kızlığım ise anlaşılmaz bir yabancı bana.ben 19’umda koca bir kadındım oysa hayatta herkes yalancı ve yabancıydı..bu dünyaya ait olmadığımı anlattı bana zaman. Ve anladım ki ben bu dünyaya ait değilim…bir pirinç tanesine satılan dostluklar,şerefsizliğin haysiyet,sevgisizliğin mantık, dostluğun çıkar olduğunu gördükçe anlıyorum dünya bize göre değil ya da biz bu dünya ya…
Tecavüze uğramış bakire duygularımızın sorumlusu kim?yaşadıkça öğreniyor insan..ama belli bedeller ödeyerek.. yaşamdan öğrenenler YANİ BİZ VE BİZİM GİBİLER zamlı tarifeden öderler.. ne yazık ki bizde hüzünlerde bozma mutluluk arayışlarında kaybolmuşuz…
Aşka gelince…para gibi değil mi?varlığı bir dert yokluğu yara..ama sen yollarına 29 harfle acı döşeyen birine yara değil de yar diyebilir misin?seviyorsan dersin..sevmek nasıldır nasıldır ki onu en mükemmel olarak adlandırmak…geceni gündüzüne kendini aşkına katık yapmak…
kapılıp gitmek gecenin bi vakti düşüncelere bir varmış bir yokmuşla başlayıp nayır nolamaz modundaki türk filmlerinin kötü sonları gibi bitirmek geceyi…son bi kez yıldızlara bakmak ve teslim etmek ruhunu uykuya..sabah uyandığında güçlü olmak umuduyla..kalktığında ise tekrar geceyi beklemek..işte tüm hikaye bu aslında…
inanmak ve güvenmek…herkese güven ama kime iki kez güveneceğini iyi saptamak gerekiyor değil mi..güvenmekten zarar gelmez ikinci kez güveneceklerini iyi saptarsan eğer..
BAZEN SAPTAMAKTA YETMEYE BİLİR.EKSİK KALIR HEP Bİ YERLERDE bir şeyLER.VE BİZ AKILLANMAYIZ.AKILLANMAK BİZE GÖRE OLMADI HİÇ.ZAMLI TARİFEDEN ÖDEMEYİ KABUL EDEREK KENDİMİZİ MAHVEDEREK YİNE BİLE BİLE GÖRE GÖRE YAŞAR VE YAŞATIRIZ Bİ HİÇLERİ…