Tarihe Gömülen İhtişam

2 / 7 / 2008  Çarşamba tarihinde Mücahit Gözitok tarafından eklendi, 96 kez okundu...

“Kurtulmaya azmetmeli baştanbaşa millet. Kâfi mi değil, yoksa bu son dersi felaket! M. Akif İnsanlarımızın mutluluktan uzak, sıkıntı ve stresli bir hayata mahkûm yaşamalarının sebeplerinden en büyüğü; maddi imkânların yetersizliğidir. Adaletsiz bir gelir dağılımıyla zengin daha zengin olurken, canını dişine takarcasına çalışan, üreten insanlarımı...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Tarihe Gömülen İhtişam

Kurtulmaya azmetmeli baştanbaşa millet.
Kâfi mi değil, yoksa bu son dersi felaket!
M. Akif


İnsanlarımızın mutluluktan uzak, sıkıntı ve stresli bir hayata mahkûm yaşamalarının sebeplerinden en büyüğü; maddi imkânların yetersizliğidir. Adaletsiz bir gelir dağılımıyla zengin daha zengin olurken, canını dişine takarcasına çalışan, üreten insanlarımız karınlarını bile doyuramaz hale gelmekte; krizlerin faturası yine onların bir lokma ekmeğinden kesilerek karşılanmaya çalışılmaktadır.

Fakirlik ülkelerin kaderleri olmasa dahi yönetimlerdeki acizlikler ülkelerin ekonomilerini çökerttikten sonra, pusuda beklemekte olan düşman ülkelerin iştahını kabartır. Yardım adı altında bin bir entrikalarla onların çöküşünü hızlandırıcı şartlar ileri sürülerek; o şartların gerçekleştirilme sonucu sözüm ona Ekonomik yardımlar yapılır. Şartları direk kendileri ileri sürmeyip, güdümlerinde olan ”Uluslararası Yardım Teşkilatları” adını verdikleri teşkilatlar vasıtasıyla gerçekleştirirler.

Bu öyle bir seviyeye ulaşır ki, o ülkelerin yönetim kadroları dahi perde arkasından kendilerince atanır, yönlendirilir ve makam almanın yolu onlara hizmetten geçer. Böylelikle hem sömürülerini devam ettirdikleri gibi, hem de hedeflerini tamamen gerçekleştirmiş olurlar. Yani ne onların yok olmalarına göz yumarak pazarlarının kaybolmasına rıza gösterirler, ne de kendi ayakları üzerinde kalabilecek şekilde güçlenerek bağımsızlıklarına kavuşmalarını isterler. Zira stratejilerinin gereğidir bu…

Ülkemiz tarihine bakıldığında; Sokullu Mehmet Paşa’nın ölümüyle (1579)Osmanlı İmparatorluğu’nun “Duraklama Dönemi”başlamış, Karlofça Anlaşmasına (1699)’a kadar devam etmiştir. Arkasından gelen “Gerileme Dönemi” ise günümüzde hala tazeliğini korumakta; sık sık yakamızı bırakmayan Ekonomik Krizlerle insanlarımız bir lokma ekmeğe muhtaç halde hayatlarını idame ettirmeye çalışmaktadırlar. Osmanlı İmparatorluğu’nun cihana hükmeden saltanatının kaybedilme sebepleri, Yavuz Sultan Selim ile Piri Paşa arasında ve imparatorluğun en güçlü zamanında yapılan bir sohbetle daha açık bir şekilde izah edilmektedir.

Yavuz Sultan Selim, Piri Paşa’ya:
“Allah’ın izniyle büyük fütuhatta bulunduk. Hadim-ül Harameyn-iş Şerifeyn (Mekke ve Medine’nin Hizmetçisi) unvanına kavuştuk. Allah bize her zaman ve her mekânda zafer lütfetti. Hazinelerimiz lâv alev altınla doldu. Şimdiden sonra bu devlet yıkılır mı? Diye sordu.
Piri Paşa:
“Hakanım! Bu hal, bu ruh, bu teslimiyetle bu devlet kolay kolay yıkılmaz. Lâkin torunlarımızın zamanında Rabb’in ihsan ettiği mükâfatların, nimetlerin şükrü eda edilmez, emanetlere sahip olunmaz ve hak tevzi edilmezse yıkılır. En çok şu üç şeyden endişe ederim:
1-Sadrazamlık (başbakanlık) makamı liyakatlere göre verilmez, menfaat karşılığı olarak cahil ve ahmakların eline geçerse;
2-Dünya malı kalpleri işgal eder; rüşvet kapısı açılır, her türlü melanet akçe ile gerçekleşir ve bu yüzden makamlar ehliyetsizlere verilirse;
3-Devlet adamları hanımlarının tesiri altında kalır ve idarede onların da tesiri olmaya başlarsa… Bu devlet yavaş yavaş yıkılmaya yüz tutar.”

Yaklaşık dört yüz seksen yıl önce söylenmiş olan bun sözlerde; büyük devlet olmanın sırları, gerilemenin ve yok olmanın sebepleri gizlidir. Duraklama ve Gerileme dönemle rimizin kaynağını oluşturan bu altın sözleri günümüzle mukayeseye ne dersiniz?

Sağlık ve esenlikler dileği ile…