Kurt İle Kuzu (lafontein Masallarından)
Kurdun biri ırmaktan
Su içerken, uzaktan
Bir minik kuzu gelmiş;
Su içmeye eğilmiş.
Kurt demiş ki: “Kısmetim,
Bugün ne iyi benim.
Bir sebep söyleyeyim,
Şu kuzuyu yiyeyim.”
Kuzuya demiş: — Neden
Koşup geldin tepeden?
Suyumu bulandırdın!
Bana çamur yutturdun...
Minik kuzu titremiş.
Yumuşak sesle söylemiş:
— Ama ey kurt amca ben,
Aşağıdayım senden.
Sen, benden yukardasın.
Akıntıdan anlarsın.
Kurt demiş: Kuzu haklı,
Başka bir yol bulmalı.
— Geçen yıl da burada,
Biraz şu yukarıda,
Aynı şeyi demiştin;
Suyumu kirletmiştin!..
Kuzu demiş: — İmkânsız!
Kurt amca yanıldınız.
Geçen yıl doğmamıştım,
Burada olmamıştım…
Kurt demiş ki: — Ya kimdi?
Hatırladım annendi.
Ha sen, ha senin annen.
O da senin ailen…
Boşuna çabalama,
Hele yaklaş yanıma!
Ayağıma gelmişken,
Şurada kimse yokken,
Seni bırakır mıyım!
Deli mi, ahmak mıyım?
Kuzuyu yakalamış,
Orada parçalamış.
Ahmet KARAASLAN