Üşüyorsun Demekyazık!

9 / 5 / 2008  Cuma tarihinde Guşav Fıji tarafından eklendi, 39 kez okundu...

“Büyük bir incelikle,kırmadan,farkettirmeden ve zekice geri verdin sana dair yazdığım herşeyi.Benim bile itiraz edemeyeceğim olağanüstü bir planla,kendi ellerimle aldım sanki.Ve son satırları okumanı istedim.Okudun ve masaya bıraktın.Yanına almak istemeyişin,cebine koymayışın,Masada bırakışın..almaksa bana kaldı biliyorsun...Masada bıraktığın mek...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Üşüyorsun Demekyazık!

Büyük bir incelikle,kırmadan,farkettirmeden ve zekice geri verdin sana dair yazdığım herşeyi.

Benim bile itiraz edemeyeceğim olağanüstü bir planla,kendi ellerimle aldım sanki.

Ve son satırları okumanı istedim.
Okudun ve masaya bıraktın.

Yanına almak istemeyişin,cebine koymayışın,
Masada bırakışın..almaksa bana kaldı biliyorsun...

Masada bıraktığın mektupla, anlatmıştın oysa düşündüklerini.
Yeni bir şeyler yaşamak istediğini,
Yeni hikayeler düşlediğini...

Neye ve nasıl başlayacağını bilmiyordun
Ama istiyordun işte.
Sadece yeni bir şeylerdi istediğin.

Sırf bu yüzden gidecektin yeni bir iklime.
Neyle karşılacağını bile bilmeden gidiyordun.
Bu belirsizlik heyecanlandırmıştı,
Gidişinin öncesinde seni...

Sanki sana dair yazılanları masada bırakmakla, Bütün yaşanmışlıklarından sıyrılıverecektin,
Sanki bu kağıtlarla sınırlıydı bütün
yaşamışlığımız.
Onları bıraksan,atsan üzerinden,elinden çıkarsan
yetiverecekti sanki...

Öyle bir ustalıkla gizledin ki,
Bilinmeyen yeniliklerin sende yarattığı o sarhoş heyecanı,
Ben bile hissedemedim.

Geçmiş götürmek istemedin iklimine.
Nerede ve ne zaman karşılaşacağını bile
bilmediğin bir belirsizlik için gittin.
Seni beklediğini düşünür gibi,
Geç kalmış gibi gittin.

Bense biraz daha geç anladım bana bıraktığın bu eski yaşanmışlık hikayelerinin yeniden bende oluştuğunu.
Ben anladığımda sen yetişmeye çalışıyordun
geç kaldığını düşündüğün yere.

Öyle acele etmiştin ki gitmek için,beklediğini
düşündüğün belirsizlik için,
Bana veda edecek zamanın bile olmadı.

Bir süre haber alamadım senden.
Çünki masada bırakmıştın geçmişini ve,
Büyük olasılıkla unutmuştun adımı.
Aradığını bulduğunu düşündüm.

Ama bulduğun şey bir gün cam bir masada bırakılacağını bilmiyordu.
Ve toplamanın ona düşeceğini,

Senin hiç hissettirmeden zekice başka iklimlere gideceğini.
Biliyor oluşluğumun farkıyla gülümsedim bir süre.

Ne kadar geçti üstünden bilmiyorum.
Seni anlayacağımı bilmenin verdiği buram buram
güven kokan bir mesajın geldi.

Bulamamışsın,anladım...

Soğuk ranzalar ve soğuk bir iklimden yazmışsın,
Üşüdüğünü yazmışsın.

Üşüyorsun demek,yazık!..

Farklı olmadığını bir kere daha anladım,
Sen bunun hiç farkında olmadan,
Sende diğerleri gibi,
Masada bıraktığın o şeyi aramaya başladın,

OYSA BEN ONLARI TOPLAMIŞTIM...