Var Mısınız

13 / 5 / 2008  Salı tarihinde İsmail Keskin tarafından eklendi, 138 kez okundu...

“...Geceleri siperler bir başka alem olmaktadır. Asker birbirleriyle yarışmalar yapmakta,iddaalara girmektedir. Tarihte hiçbir milletin evlatlarının girmeye cesaret etmeyi bile düşünemeyeceği bu iddaalar,sabah yapılacak muharabede kim daha önce şehit olacağı idi.Kimin kazandığı ancak Allah`ın huzuruna varıldığında öğrenilecekti.Gerçeği ancak O bi...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Var Mısınız

...Geceleri siperler bir başka alem olmaktadır. Asker birbirleriyle yarışmalar yapmakta,iddaalara girmektedir. Tarihte hiçbir milletin evlatlarının girmeye cesaret etmeyi bile düşünemeyeceği bu iddaalar,sabah yapılacak muharabede kim daha önce şehit olacağı idi.Kimin kazandığı ancak Allah`ın huzuruna varıldığında öğrenilecekti.Gerçeği ancak O bilirdi.O`nun huzuruna şehit olarak varmak ne büyük lutuf,ne büyük devlettir...
Bazen yarışmalar gece baskınları, gece keşifleri için gönüllü seçiminde olurdu.Kim düşmandan esir getirecektir? Kim gündüz ölüm saçan makinalı tüdeği alıp getirecektir?Kİm makinalı tüfek ateşi altında ilerleyip inlemeleri duyulan yaralılara su götürecek ya da yaalıları getirecektir?...iddaaların bir kısmıda bunun içindir.
Bazen su götürülen, ölmek üzere olan yaralı bir düşman neferidir;Olsun...O da ana baba evladıdır...Oda delikanlıdır.
yazın sıcağında inleyen bir yaralı susuz burakılır mı hiç?...Susuzluktan kavrulmuş dudaklara su döken eller artık düşman değil ,dost ellerdir...
Söylediklerine göre ertesi gün şehit olacaklar adeta akşamdan belli olurmuş.Şehit olacakları, daha başka bir neşe, bir sevinç sararmış.Tarif edilemeyecek zevk içinde olurlar,gülüşürler,sakalaşırlarmış... Ne korku ,ne ürkeklik... Gerçekten de hücum zamanı yaklaştığında, büyük bir aşkla siperde kelime-i şehadet getirerek. "salatı münciye" okuyarak hücüm için sıranın kendilerine gelesini beklerlerdi. "hücum..." emri verildiği anda "huylanmış aslanlar" gibi fırlayarak "ölüme susamışcasına" döğüşmeye koşuyorlardı.
Bir muharebe anında yaralarından kanlar damlayarak hücum eden bir binbaşının kucağına, hemen önünde koşan gencecik bir teğmen vurularak düşer. Binbaşı, başını dizine yatırdığı teğmenin ağlıyarak gözlerinden öperken:
"yavrum...evladım...rütbece ben senin önündeyim.Nİçin şehitlik sırasını benden önce kaptın?" diyerek, biraz sonra oda şehit olmaya koşuyordu...


İŞİN SIRRI ;
Onların nasıl şehit olduğunu bilmekte değil,Onların nasıl yaşadığını anlamakta ve yaşamakta...

VAR MISINIZ ?