Vurgun Yiyen Yürek Türküsü

 Aşk bir tutku,sevgilinin onulmaz yarası

Sürekli ayrılığın alevi yakar yüreği

Aşıkın dilinden sözler dökülür

Şair onu işler dantel dantel dizelerinde

“Aslında aşk da yoktur” denilse de

Kalbin gözlerinden akan yaşlar

Bir şeylerin süzüldüğünü hissettirir

Bazen göklerden gelir vurgun

Seherlerde yürekler uyanır

Göz yaşlarıyla yakarışlar uçuşur

Bülbüllerin özlem dolu dudaklarında

Leyla’dan da gidilir Mevla’ya değin

Aşk, vuslatın olmadığı çile dolu bir yoldur.

Aşk bir tutku sevgilinin onulmaz yarası

Naz eder mendil bırakır sessizce

Mendilde saçlar kokar lalece

Ay parıldar, yıldız göz kırpar sevgiliye

Gecenin yalnızlığında

Arabesk şarkılar çınlar kulaklarda

Bazen edalı bir bakış yakar yüreği alev alev

Bazen dalgalanan saçlarda kaybolur aşığın aklı

Kim demiş be arkadaş aşk yoktur

Kalp var,hasret var,acı var ayrılık var

Birbirine hayran kadın ve erkek var         

Vurgun yiyen yüreğin felç ettiği akıl var

Leyla ve Mecnun’dan kalan efsane

Ferhat’ın Şirin için deldiği dağ şiirlerde

Romeo’dan  Jüliet’e serenatlar

Aşkın resmini çizer yüreklerde

Aşk, vuslatın olmadığı çile dolu bir yoldur.

Aşk, bir tutku sevgilinin onulmaz yarası

Cinselliğin köleliğinden kurtuluşun adıdır

Yüreklerin yücelerde cilveleşmesi

İhanetin sürgün edildiği sevgi coğrafyası

Sevgilide kayboluşa duyulan hasrettir

Aşk, vuslatın olmadığı çile dolu bir yoldur