Yağmur ve Hayallerim

11 / 7 / 2007  Çarşamba tarihinde Ersin Başeğmez tarafından eklendi, 293 kez okundu...

“Bardaktan boşanırcasına yağan yağmur beni yıllar öncesinin soğuk bir kış gününe götürüyordu. İstanbul`u bilirsiniz, hani yağmur yağdığında gökyüzünde çakan şimşeklerin boğazın mavi sularına düşüşünü... Dolmuş şoförlerinin cam sileceklerini çalıştıra çalıştıra Magırus marka kocaman gövdeli araçlarını tıka basa yolcu ile doldurmalarına rağmen bir ...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Yağmur ve Hayallerim

Bardaktan boşanırcasına yağan yağmur beni yıllar öncesinin soğuk bir kış gününe götürüyordu. İstanbul`u bilirsiniz, hani yağmur yağdığında gökyüzünde çakan şimşeklerin boğazın mavi sularına düşüşünü...

Dolmuş şoförlerinin cam sileceklerini çalıştıra çalıştıra Magırus marka kocaman gövdeli araçlarını tıka basa yolcu ile doldurmalarına rağmen bir de iyilik yapıyormuş gibi sıkışın, yanaşın, yağmurda vatandaş ıslanmasın şeklinde bağrışmaları ve onların seslerini, aracın ön konsolunda Ferdi Tayfur veya Orhan Gencebay gibi dönemin hit sanatçılarının siyah beyaz bıyıklı fotoğraflarının arasında kalan teypten gelen yanık bir anadolu haykırışının boğması ve şoförün bir eliyle direksiyonu kontrol ederken diğer eliyle para trafiğini ayarlaması ve aynı zamanda yoldan ara sıra ayırdığı gözüyle varsa araçta güzel bir yengemiz; O`nu bir taraftan dikizlerken diğer taraftan da lahmacun kokulu ağzından çıkardığı diliyle burma bıyıklarını yalaması ile yakası açık göğsünden fışkıran kılların arasından sarı parlak kolyelerinin gözükmesi.... Dolmuşun içindeki kokular ise birbirine girmiş gibidir. Ter kokularına karışan parfüm kokusu, onu harmanlayan buhar ve yağmurun kokusu, bir de hafif açık camdan gelen yanık kömür ve nem kokusu. Hele bir de sosyalleşmeyi sadece giyinmek olarak algılayan bazı insanların genizinizden gelen sarımsak, lahmacun, soğan kokuları da varsa o yolculuğun işkencesi bitmez.


Ama o güzel yağmurda Karaköy_Kadıköy arasında işleyen vapurdaysanız deymeyin keyfinize. Dışarısı camın buharından gözükmezken siz o cama önce nefesinizi bolca üfler, arkasından bir kalp resmi yapar, içine sevdiğiniz ile kendi isminizi yazarsınız. Bu iş bittikten sonra yanınızda sevdiğiniz olsa ne yapardınız diye düşünür sonra çevrenizde bunu uygulayanları dikizlersiniz. Sevgililer soğuktan birbirine iyicene sokulmuş, eller birbirine kenetlenmiş, nefesler arasındaki mesafe sıfırlanmış, yüzler iç içe geçmiştir. Hele bayanlar kalın mantolarını çıkarmış, diri vücutlarını gösteren dar kazaklarla sevgililerinin içine neredeyse düşmek üzeredirler. Elli yaşın üzerindekiler ise aldıkları gazeteleri okumakta, bazıları ise satıcının getirdiği çaylarını yudumlamaktadırlar. Elbette vapurun hareket etmesinden beş on dakika sonra seyyar satıcıların biri gidip biri gelmeye başlayacaklardır. Ben her zaman sattıkları malzemeleri nasıl olur da o kadar ucuza imal ederler bir türlü anlamamışımdır.

Hele Sarayburnu’ndaki o geniş, kimsenin kimseyi dinleyecek kadar yakın oturmadığı cafede yağmuru seyretmek ise başlı başına bir zevktir. Sımsıcak semaverin yanında sevdiğinizle bir taraftan gelecek hayalleri kurarken diğer taraftan yağmurun yarattığı romantizmi yaşamak, boğazı ıslanırken seyretmek ayrı bir güzelliktir. Boğazda sarı yağmurluklarını kuşanmış balıkçıların kayıklarının gidişini, vapurların soluk ve gri görüntüsünü, Karadeniz`den kafasını gösteren yabancı yük gemilerini, köprüde
oyuncak araçlar gibi gözüken otobüsleri, taksileri, özel araçları izlemek avuçlarında sevdiğinin elleri varken.

Şimdi, yaşanmış hayallerin arasına serpiştirdiğim yaşanmamışlarla hayatımın muhasebesini yapıyorum. Ve diyorum ki keşke hanımın dediğine uysaydım da yanıma bir şemsiye alsaydım. O zaman bu saçağın altında mahzur kalıp yıllar öncesini ile avunmaz, evde eşimle beraber sıcacık çayımızı içerken yağan yağmuru seyrederdik.

Ersin Başeğmez
07 Kasım 2007 20:24 _İzmir