Yalan Ölenler!!!
Soluk bir nefes sezilir bazen,kalabalığında yürürken Ankara`nın...Ne bir yüz,ne bir el,ne de beden görülür..Onca tutarsız toplanmışlıkta soluk bir nefes sadece.
Tek bir nefes almanın ağır borcu altında ezilirken yoldan geçenler.Sen ertesi günün hesaplarını yaparken daha bugün bitmeden.Bitmeyen günün ezikliğinde kalmıyor musun?Bir yaşanmamışlık daha armağan etmiyor musun zamanın yelkovanları arasında yakan top olmus niteliksiz hayatına?Hiç bitmiyor,artık yeter diyemiyor musun akıbeti belirsiz bölük pörçük yazılmış alın yazın üzerinde.Ortakçısı olduğun kaç bin hayatın,kaç birindesin.Hangi birinde varsın.Yoksun ve olamayacaksın...
Yalanların kazındığı koca duvarların arasında bir ezilmişliği yaşar insanlar.Söyleyecekleri çok şey yoktur.Kimseleride inandıramazlar ezilmişliklerine.Yalan kokarlar.Dudakları en umumi yerleridir yalan yaşayanların.Yalan yazarlar.Yalan gülerler.Yaşamın güzelliklerinden bıkmış.Yalan ölürler...