Yalancı Kaldığı Yerden42Yalancı Kaldığı Yerden42Mihriban otuz yılın sonunda çok değişmiş sıcak kanlı herkesle diyolog kuran sevimli bir şey olmuştu...Hatırladım geçmişi de geçmişteki çocuk mihribanla şimdiki Mihriban arasında dağlar vardı sanki...Çocukluğumun ürkek kız çocuğu şimdilerde girgel candan ,samimi biri olmuş çıkmıştı...Hani derler ya;değişmeyen şey değişimdir diye...İstanbul onu çok değiştirmiş,sosyal çevresiyle barışık yapmış...Eşim geldi biraz sonra,yüzü gülüyordu,- Ayy Kürşat senin bu doktor alem kadınmış yahu...Gülmekten kırdı beni...Ne de sıcak kanlı.Çocukluğunda da böyle miydi bu... -Tam tersi,aksi mi aksi ,somurtkan bir çocuktu da ,bizden ayrılmazdı .Her zaman bizimleydi.Yıllar ve mekanlar değiştikçe insanlarda değişiyor bir tanem... -Öyle gerçi...Hangimiz aynı kalabildik ki... -Haklısın canım,haklısın...Şimdi bana sorsalar yine aynı yıllara dönmek isterdim...Belki de hiç büyümek istemez,hep çocuk kalmak isterdim...Çocukluk gibisi var mı...Kavgalarımızı,kırılganlıklarımızı bile özledim... -Haklısın ,demiş o da mahsunlaşmıştı...Bu gün çocukluğumu yaşıyordum,yaşıyorduk mihribanın gelişiyle...Uzun uzun çocukluğumuzda yaptıklarımızı,oyunlarımızı,densizliklerimizi konuştuk eşimle...Kimi zaman kızdık çocuk olup.Kimi zaman üzüldük ağlamsı gözlerle...Hatırlamak her zaman mutlu etmiyordu insanı...Heleki sonunda yaşanmaması gerekeni yaşamak varsa...Mihribanlı anıların bir ucunda hep Ceylan vardı.Biliyordum ki Ceylanın olduğu yerde o ister istemez üzülüyordu belli etmemeye çalışsa da...Saatler nasıl geçmişti, anıların arasında bilmiyorum ama doktor gelmişti son muayeneye...``Artık gidebilirsin Kürşat bey``dediğinde dünyalar benim olmuştu...Ancak onun da uyarıları vardı...İyi bir bakım evresi geçirmemi,sinirlenmememi ve kendimi aşırı yormamamı istiyordu...belli bir süre... -Ne kadar bir süre dikkat etmeliyim doktorum.dediğimde ise, -En az üç ay, diyordu. -Desene seçim güme gitti doktorum. -Senin için seçim bitmiştir sevgili Kürşat...Sen hayatının seçimini yapmak zorundasın... -Teşekkür ederim doktorum,ne zaman çıkabilirim... -Hemen ,bu akşam evine gidebilirsin...Ben gerekli evrakları imzaladım...Yalnız her ihtimale karşı,bir anbulans tahsis ettirdim,evine kadar doktor ve hemşire eşliğinde gideceksin...Sanırım gerek kalmaz ama bir haftalık kontrol istiyorum...Bu süre zarfında bir kaç kez görmem gerek...Hem gelir çayımızı içersin hem de kontrollerini olursun...demiş ve vedalaşmıştık doktorla... Nihayet evimdeydim,uzun bir aradan sonra huzur bulmuştu ailem ve yuvam... Bilinmezlikler ,kuşkular yok olmaya başlamıştı sonunda...Hem artık evimin ,yuvamın bekçisi olmuş yıllarca ailemin özlemini çektiği hep bir arada olma isteği de kısıtlı yaşamım nedeniyle olsa da gerçekleşmişti... Annemiz normal yaşamına dönmüş ,okul ev arasında mekik dokuyor...kızım yine ayna karşısında sivilceleriyle uğraşıyor,oğlum kaçamak da olsa saçlarını jöleliyor mutat bir Türk ailesi...Bana düşen onları izlemek,gözlemlemek bir de çoktandır hasret kaldıkları baba sevgisini hissettirmek...Okula giderken öpmek ve ceplerinie harçlıklarını koymak... Çünkü biliyorum, annemiz bu konuda çocukları çok fazla özgür bıraktığımı söyler bana da kızardı...Parasal açıdan çocukları fazla özgür bırakmak iyi değilmiş,değerini anlamaları gerekirmiş vs...Ben ona bu konuda hiç katılmazdım...Çünkü parasızlığın ne demek olduğunu bilen yaşayan biriydim,çocukluğumda...Zengin bebeleri her istediğini alırken onları seyretmek...canın istediği halde bir şeyi alamamak...ne menem duygu bilirdim ve onun için çocuklarımın bu duyguyu yaşamaması için harçlıklarını bol bol verirdim...Günde bir ytl yeter derdi de hanım ben gizliden beş ytl bazan on ytl verdiğim zamanlar olurdu... Gerçi bu hiç de hoş bir davranış değildi,bunu da biliyordum aslında ama çocukların ezilmesini de istemiyordum...Bu ilk birlikteliğimizin sabahında hanım bir telaşe ile hazırlanırken,kızım servisinin gelmesine on dakika kalmış hala svilceleriyle uğraşıyor ayna karşısında...oğlum hafiften jölelemiş saçını utangaç biraz yanıma yaklaşırken babacım ben gidiyorum diyor,öpüyorum avuçlarına beş ytl yi sıkıştırırken...Hanım da hoşçakal hayatım diyip gidiyor,öpmeden...Kızım her zaman onlardan beş ondakika geç giderdi,özel okul avantajıyla...Ne de olsa liseli diyorum on ytl de ona veriyorum o da gidiyor...Koca evde yalnızım şimdi...Ağır aksak bilgisayarın başına geçiyorum Hikayeler net dostlarıyla paylaşmak için hikayemi...
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Telif Hakkı Uyarısı Yalancı Kaldığı Yerden42 isimli yazı, Lutuf Veli tarafından 5/29/2007 tarihinde sitemize eklenmiştir. Aksi ispat edilmediği sürece, 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu 81. Maddesi gereği eserin tamamının telif hakları yazara aittir. Herhangi bir şekilde "alıntı olduğu ve hangi yazara ait olduğu" belirtilmeden ve yazarın sitemizdeki sayfasına link vermeden kullanmak hırsızlıkla eşdeğer suçtur. İlgili Kanun gereği Eser sahibi şikayetçi olduğu taktirde cezai müeyyidesi 3 yıldan 6 yıla kadar paraya çevrilemez hapis, 150.000/300.000 YTL ağır para cezasıdır. Yine İnternet yasası gereği de her hangi bir sitede yazıların kullanılması halinde site sahipleri sorumlu olup, sistemlerini Cumhuriyet Savcılıklarının incelemelerine açmak durumundadır. Gelişen teknoloji sayesinde yapılan incelemeler; IP tespiti ve yazının gönderildiği bilgisayarın bulunmasına imkan vermektedir. Şikayet halinde, sitemizin avukatları da konu ile ilgileneceklerdir...
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
5
Kurban Bayramımız Mubarek Olsun
• Zeliha Okan • Yaşamdan Hikayeler • 0 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Aralık
4
Kişisel Markanı Yaratmak
• Ali Osman Taşlıca • Yaşamdan Hikayeler • 21 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Aralık
4
Kişisel Markanı Yaratmak
• Ali Osman Taşlıca • Yaşamdan Hikayeler • 15 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Aralık
4
Aralık
4
Aralık
4
Aralık
4
Aralık
3
Aralık
2
Aralık
2
İstedik mi Yaparız Arkadaş /izmir /11
• Lutuf Veli • Hayata Dair Denemeler • 56 kez okundu. • 2 kez yorumlandı.
Mart
28
Ocak
12
Ekim
7
Eylül
22
Cıbılların Kör Yusuf(manzum Hikaye)2
• Lutuf Veli • Klasik Şiirler • 1872 kez okundu. • 2 kez yorumlandı.
Nisan
27 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||