Yalnız ÖlmekYalnız ÖlmekYaşamın belkide son nefeslerini alıp veriyordu Ali bey.Yaşlanmıştı,hastalanmıştı artık.Hayatını çocuklarına adamıştı.Peki ya şimdi...Çocuklarından hiçbirisi yanında değildi.Hiçbirisi arayıp sormamıştı emektar babalarını...Belki de hasta olmasındaki en belirgin özellikl buydu.Dernden yaralıyordu unutulmak Ali Beyi`i.Bir anda tüm bunları düşündü ve kırışıklıklarla dolu yüzünden iki damla gözyaşı süzüldü.Tüm hatıraları gözünde canlandı.Mutlu bir şekilde başlayan evliliğini,çocuklarını,bugüne kadar yaşadığı mutlu anları düşünd.Yaklaşık 47yıl öncesiydi.Henüz genç bir delikanlıydı Ali Bey,güzeller güzeli Hatice Hanım`a aşıktı.Otobüs durağında enteresan bir şekilde başlamıştı onların aşkı.Tanımışlardı ve sevmişlerdi birbirlerini.Evlenmeye karar verip sade bir törenle dünya evine girmişlerdi.Çok mutlu giden bir evlilikleri,sıcacık bir yuvaları vardı.Evliliklerinin birinci yılıydı.E tabi ki kutlamak istiyorlardı bu özel günü.Ali Bey akşam eve elinde eşinin en sevdiği çiçek olan kırmızı gülden oluşan bir demet gül ile gelmişti.Hatice Hanım ise eşine kendi elleriyle hazırladığı yemeklerden oluşan çok güzel bir masa hazırlamıştı.Hatice Hanım`ın hediyesi henüz elle tutulur bir şey değildi.Ama Hatice Hanım,Ali Bey`i havaya uçuracak cinsten bir hediye verecekti çok sevdiği kocasına.Sonunda Ali Bey`e şunları söyledi: "Evimize yeni bir üye gelecek." Ali Bey sevinçten neredeyse uçacaktı.Evet yıllardır kurduğu hayali sonunda gerçekleşiyordu.Ali Bey`in çocuğu olacaktı. Haftalar ayları kovaladı ve sonunda Hatice Hanım doğum yapmak üzere hastaneye götürüldü.Bir oğlu olmuştu Ali Bey ve Hatice Hanım`ın.Adını Orhan koymaya karar verdiler. Orhan 5 yaşına geldiğinde bir kız kardeşi oldu.Onun adını ise Ayşe koydular.Dört kişilik bir aile olmuşlardı ve çok mutluydular.Arada bir küçük sorunlar çıksada kendi aralarında hallediyorlardı. Her şey çok güzeldi ve bu güzelliklere bir güzel haber daha eklendi.Hatice Hanım üçüncü çocuğun yolda olduğu haberini verdi.Bu sefer ise yine bir erkek evladı olmuştu Ali Bey`in,onun adı ise Ahmet konulmuştu. Evliliklerinin üzerinden 30yıl geçmişti.Üç çocuğuda evlenöişti Ali Bey ve Hatice Hanım`ın.Yıllar önce olduğu gibi yine başbaşa kalmışlardı.Üç çocuğuda sadece bayramlarda gelip türlü bahanelerle en fazla 1saat durup gidiyorlardı.Ali Bey ve Hatice Hanım`a bu bile yetiyordu.Torunlarını 1 saatliğinede olsa kucaklarına alabiliyorlardı. Artık ikiside yaşlanmışı.Bir emekli maaşıyla geçinmeye çalışıyorlardı.Ve işin kötü tarafıda artık evlatları bayramlarda bile ziyarete gelmiyorlardı anne babalarını.Hatice Hanım hastalanmıştı ve ilaçları ateş pahasıydı.Ali bey her şeye rağmen eşinin ilaçlarını gücü yettiği kadar almaya çalışıyordu.Ama artık Hatice Hanım`ın dayanacak gücü kalmamıştı.Hastalıklı bedeni daha fazla evlat hasretinin ağır yükünü taşıyamayıp,hayata gözlerini yumd. Ali Bey tek yaşama kaynağı olan eşini de kaybetmişti.Hayata küsmüştü ve bir an önce eşinin yanına gitmek istiyordu.Hayatının hem en güzel günlerini hemde en acı gününü geirdiği o evi düşündü.Bu düşüncelerle Huzur Evi`nin o solgun sarı renkli duvarları arasında hayata gözlerini yumdu.
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
5
Kurban Bayramımız Mubarek Olsun
• Zeliha Okan • Yaşamdan Hikayeler • 0 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Aralık
4
Kişisel Markanı Yaratmak
• Ali Osman Taşlıca • Yaşamdan Hikayeler • 21 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Aralık
4
Kişisel Markanı Yaratmak
• Ali Osman Taşlıca • Yaşamdan Hikayeler • 15 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Aralık
4
Aralık
4
Ağustos
26
Ağustos
26
Temmuz
17
Ağlayan İstanbul`u Güldürmek
• Jülide Aydoğmuş • Aşk Hikayeleri • 321 kez okundu. • 2 kez yorumlandı.
Temmuz
17
Ağlayan İstanbul`u Güldürmek
• Jülide Aydoğmuş • Aşk Hikayeleri • 321 kez okundu. • 2 kez yorumlandı.
Ağustos
26
Ağustos
26 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||