Yalnızlığını Kar Gibi Eritecek Bir İlçen Yok Senin
Artık senin yaşayacağın, gecelerinde seni saracak, hayallerini gözlerine getirecek, özlemlerinin açtığı yaraya pansuman yapacak, avuç avuç şımartıp seni güldürecek bir ilçen bile yok, duyduğum hüzün sel oldu bir taş bile bırakmadı üzerinde. Fırtına oldu bir umut bile bırakmadı gökyüzünde; maskeni düşüren aynalarım.
Yanına gelip de hesap soracağım, ışığını yüzüne çarpacak bir ilçen bile yok. Büyüdüm, bir şehir plancısı oldum ve sildim ilçeni haritamdan.
O ilçe ki ağzımdan burnumdan getirdi insanlığımı,kalbimde parçaladıkları için şikayetçi olmama neden oldu. Oysa bir zamanlar benim için en yüce ve kutsal topraklardı orası, rahat uyuyacağıma inandığım bir vatandı.
Yüreğimdeki bu nefretle, kaybetmenin üzerine imza attığı inancımla sildim haritadan ilçeni. Karanlığını, huzursuzluğunu nerede saklayacaksın bilmem ki?