 Özel Arama |
|
| Özel Arama |
|
Yarım Kalmış Bir Hikaye 2Yarım Kalmış Bir Hikaye 2kumar oynamak istiyorum. neden bilmiyorum, bu konudaki kararlığımı kendime göstermek, hiç değilse kumar denen illete tutunabildiğimi kanıtlamak benim için çok önemliydi. sabah yataktan kalktığımda bu günümün tahmin ettiğimden çok farklı geçeceğinin farkında değildim. tüm olanları yaşadıktan sonra olayları ancak şimdi tartıp düşünebiliyorum. buraya geldiğimden beri acil durumlar için sakladığım bir yüz dolarlık vardı. insanların arasına karışıp sıradan bir yaşam sürmek o yüz doları gözden çıkarmakla mümkündü belki de. varsaydım. hep varsaydım. ne farkederdi ki bir kez daha yoksaysam tüm o benliğimi saran karanlığı. bu, hayata doğru atılan ilk adımdı, öyleyse özenli olmalıydım. yataktan kalkınca ilk iş olarak sıcak bir duş aldım. olabildiğince temiz giyinmeye çalıştım. evden çıktım, şehir merkezine giden minibüslerin uğradığı durağa kadar yürüdüm. durak pek kalabalık değildi. sevindim. bir an önce o yüz doları bir kumar masasına yatırmak hayaliyle yanıp tutuşmuştum. fakat minibüs gelmek bilmiyordu. durak gittikçe kalabalıklaştı. bu sırada dört ya da beş kişilik bir grup da durağa gelmişlerdi. aralarındaki tek kadın ilk anda dikkatimi çekmişti. onun benle ilgilendiği yoktu, arkadaşlarıyla sohbet ediyordu. fakat ben bütünüyle başka bir kişi olmuştum. ne yüz dolar ne de kumar masası umurumda bile değildi artık, bu kadın tüm benliğimi bir anda ele geçirmişti. ne yapıp yapıp onun dikkatini üzerime çekmeliydim. fakat bu konudaki beceriksizliğim aklıma geldikçe umutsuzluğa kapılıyordum. üstelik yanında sevgilisi vardı. sanırım onu benim gözümce çekici yapan da buydu. durak iyice kalabalıklaşmıştı. sonunda yarı dolu bir minibüs durakta durdu. şimdi biraz daha yapacağım işe yoğunlaştım, hiç tanımadığım ve tanışamayacağım bir kadının bana verdiği umutsuzlukla, yüz dolarıma ve kumara sarıldım. bir an evvel minibüse binmek istedim. fakat minibüsün ön kapısı önünde biriken kalabalığın içinde kadınlara öncelik vererek yer kapma mücadelem sonuçsuz kalmıştı. şoför ayakta yolcu almadığını, hemen arkasından bir dolmuş daha geldiğini söyledi. o ve arkadaşları benim arkamdaydılar. ben indikten ve minibüsün daha fazla yolcu almadığını anladıktan sonra onlar da kapı önündeki kalabalıktan birkaç adım uzaklaştılar. şimdi sevinmeliydim yoksa üzülmelimiydim bilemiyordum. az sonra bir dolmuş daha geldi. o hala beni farketmemişti. şofür frenin ayarını tutturamamış olacak ki araç durağın biraz ilerisinde ancak durabildi. arka kapı açıldı. ilk binenlerden biri bendim. hemen ardımdan onlar da binmişti. ön kapıdan binen insanlar yüzünden arka beşlinin hemen önündeki ilk koltukların olduğu kısma ancak ilerleyebilmiştim. yol boyunca rahatımı bozmayacak bir yer buldum ve arkamdaki koltuğa tutunmak amacıyla duraktan yana döndüm. sağ elimi koltuk başına koyar koymaz parmaklarımın ucunda sıcak ve nemli bir esinti hissettim. gözlerimi o yana çevirdim, bu onun soluğuydu.
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Kasım
23
Kasım
23
Savaştan Sonra Yenilgi
• Şerafettin Yılmaz • Yaşamdan Hikayeler • 22 kez okundu. • 0 kez yorumlandı.
Kasım
23
Kasım
22
Kasım
22
Seni Ölesiye Hiç Bitmeyesiye Seviyorum5
• Gökçe Erözderim • Yaşamdan Hikayeler • 40 kez okundu. • 1 kez yorumlandı.
Haziran
25
Haziran
25
Haziran
25
Şubat
2
Ocak
27
Eylül
18
Haziran
13
"kendini Birşey Zannedenler" Üzerine
• Özgür Mayda • Kişisel Denemeler • 453 kez okundu. • 3 kez yorumlandı.
Şubat
2
Haziran
17
Eylül
25
Eski Bir Dosta İkinci Mektup
• Özgür Mayda • Yaşamdan Hikayeler • 313 kez okundu. • 3 kez yorumlandı. |
 |
 Site Menüsü
 Köşe Yazıları
 Sponsor Reklamlar
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
.jpg){kind=small}
.JPG){kind=small}
