Yaşama Sevinci1

30 / 6 / 2008  Pazartesi tarihinde Deniz Yaşar tarafından eklendi, 72 kez okundu...

“Borazancı borazanını öttürür: düttürüdüüüüüttt… Büyükçe bir tokmak gongun başını örseler. Okaliptüs çiçeğinin kokusu ve burun delici marifetiyle genizde tıkanan nefesler açılır, derin bir iç çekiş sonrası kan tüküren bir öksürükle biriken bütün balgam vücuttan sökülüp atılır. Tan yerinde görülen ilk kızılla birlikte dalgalarda hafif kıpırdanışla...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Yaşama Sevinci1

Borazancı borazanını öttürür: düttürüdüüüüüttt… Büyükçe bir tokmak gongun başını örseler. Okaliptüs çiçeğinin kokusu ve burun delici marifetiyle genizde tıkanan nefesler açılır, derin bir iç çekiş sonrası kan tüküren bir öksürükle biriken bütün balgam vücuttan sökülüp atılır. Tan yerinde görülen ilk kızılla birlikte dalgalarda hafif kıpırdanışlar sezilir. Uyanmak için kırk yıl gurbet solumuş bir erenin -sabaha emare- duyacağı ilk ezanla ürpermesi beklenir. Mantık sorguları içinde bir çanak dolusu mantıya sos niyetine serpiştirilir akıl almaz hayaller! Kırk akıllın arasında tek bir deli eline geçen ilk yakut-zümrüt alaşımı taşı karanlık bir kuyuya gömer. Taş küçüktür ama kırk akıllının aklından daha tehlikelidir. Akıl taşa sarılmaz, kuyunun dibi deliktir. Taş düşse başa, başta açacağı küçük bir gediktir. Eşeğin aklına karpuz kabuğu düşmeye görsün. Bütün köyü velveleye verir!


Yüzyıllık yaşama niyet edip yaşadığı ana motive olmaya çalışan bir kelebek gibi anlamsız bir şekilde sonsuzluk düşüncesiyle çetrefilli bir ağız dalaşına giriyorum. Aslında yapmak istediğim tek şey kelebeğin motivasyonuna katkı sağlamak. Gölgelerin gölgesi adına! Güç kimde artık? İşte küçük hikâyemiz: Büyük bir aksiyon içinde başımızdan geçenler ve vazgeçilmeyenler. Bekleyip göreceğiz anne karnından sağ mı doğacak bebek. Elbette pamuktan hayallerin boynumuzun kıvrımlarını inceden gıdıklaması gerekiyor. Bir senfonideki en matemli çellonun yaylarından dökülüyor enfes bir kahve tadında sıcak yaşam hikâyeleri. Bunlardan birisi bize ait ama hangisi bilemiyorum. Hayal deryasında yelkenler hep foradır. Gönlün ibresi gözleri de kendine benzetir, bakışlardan derin anlamlar süzülür. Dil, aklın ürünü kalbin sesidir; sözcüklerden azami derecede haşarı ve uçarı bir çocuk tavrı sezilir. Bir mabet kutsallığına bürünür iki beden. ‘Bizi ancak bizden olanlar anlar.’ (all i have to do is to dream dream dream-ben harper)


Beklenenler bugün değilse yarın, belki değilse mutlak gelir. Kararın, azmin ve iradenin gayretiyle taçlanır bütün zaferler. Maceraperest bir şövalyenin yel değirmenleriyle olan savaşından daha az ciddi değil savaşımız. Gönüllerin sesi Ondan bir şeyler fısıldıyorsa mekân dursun dinlesin zaman dursun dinlesin. Aşk, öncesinde varlığın onulmaz yaralarına merhem aramaktır. Izdırabı dillendirip sevgiliye sarılmaktır, gözyaşlarını Ceyhun edip özür dilemektir, uzaktan da olsa yine döndüm sana geldim demektir. Bazen mizaha dönüşür tarihin tamamı, insan dünkü haline güler. Hâlbuki çocukların en ciddi uğraşı oyundur diyor Montaigne. Hiçbir oyunu bu kadar ciddiye almamıştım. Oyun arkadaşım benim, seninle çocuk olmak ne güzel…


Hazır bir senaryo üzerinden roller biçiliyor. Dün kurbağa olan ben iken bugün sensin. Bu gece rüyamda bir kelebeği oynayacağım. On-a kadar sayacağım, şayet parmağına bir kelebek konmazsa bütün kelebeklere gönül koyacağım. Aklıma dahi gelmezdi gökçek yüzlü bir *renga renganın sevdasına tutulacağım. Kar dahi yağmazken ilk kez bu kadar yaşama sevincine müptela olmuş bir halde ‘zil takıp oynuyorum’. Bir jeton olsam dört köşem olurdu! Yüzyıllık sevgilim hüzünden uzak kalacak olsam da bu mutluluk çizgileri dilerim dualarla yıkanan simalardan hiç eksilmesin.


*North Island’ın kıyı kesimlerindeki midyeliklerde yetişen bir tür zambak. ‘Kaya zambağı’ da denir. Yazın en başında açar. Latince ismi arthropodium cirratum’dur