Yaşamdan Öteye(5bölüm)Yaşamdan Öteye(5bölüm)Yaşlı kadın, oğlunun geldiğini öğrendiğinde kavgasını yarıda bırakıp, büyük bir sevinçle oğluyla odaya sızmıştı. Neydi bu kadar gizli olan? Reyhan, Nazlı’yı yerden kaldırıp yatıştırmaya çalışıyor.Bir yandan da annesine karşı duyduğu anlık öfkeyi bastırmaya çalışıyordu. Nazlı’ya dışarı çıkmayı teklif etti. Görünürde bahanesi Nazlı’nın temiz hava alması gerektiğiyse de asıl amacının soracağı sorular olduğu apaçık ortadaydı. Nazlı, annesine duyduğu öfkeden; ondan intikam almak istediğinden Reyhan’ın teklifini kabul etti. Kapıya doğru yürüdüler. Nazlı’nın adımlarında hala bir endişe, acelecilik ve korku vardı. Her ne kadar umursamaz görünse de sürekli arkasına bakıyor, annesini kolluyordu.Korktuğu başına gelmişti. Annesi bastonunu öylesine sert vurmuştu ki; bu Reyhan’ı yerinden zıplatmaya yetmiş,Nazlı’nın ağlamasına sebep olmuştu. Nazlı ayakkabılarını bir kenara attı. Merdivende gözyaşlarıyla kalakaldı. İki eliyle alnındaki saçları yukarıda tutuyor. Avuçlarıyla gözlerini kapıyordu. Annesinin vereceği hüküm onu öylesine korkutmuştu ki, artık kaçmanın bir fayda vermeyeceğini zira onu daha hiddetlendireceğini anlayıp kaderine razı olmuştu. Annesi bastonuyla uzun bir koridor yürüyüşünden sonra kapıya varmıştı. Tam bastonuyla Nazlıya vuracakken; Reyhan engel olmuş, prensiplerinden birini başka bir prensibi uğruna yerle bir etmişti. Artık yaşlılara saygı duymuyor onlardan adeta nefret ediyordu. Yaşlı kadının elinden bastonu sertçe çekip aldı. -“Kendini ne zannediyordun? Beni ne zannediyorsun? Burada köle olarak kalmayacağımı, kızının da bazı gerçekleri anlatmasını nereye kadar engelleyecektin. Şimdi gidiyoruz ve sen oğlunla her ne konuşuyorsan, inan bana bizde oğlun hakkında ve benimle ne alakası olduğunu konuşacağız ve geldiğimde Nazlı’nın yanından bir dakika ayrılmayacağım.Onunla yalnız kalamayacaksın. Ve kolaysa oğlundan yardım iste bakalım-” Adam, kapının önüne koşar adımlarla geldi. Reyhan’la bir süre bakıştıktan sonra reyhan sessizliği bozdu. -“Oğlunun yardımı da fayda vermedi teyzeciğim. Kusura bakma…” Ayakkabılarını bağlarken, adam sessizliğini bozdu. –“Hiçbir yere gitmiyorsunuz” reyhan ayakkabılarını bağlamış. Tam bir şeyler söyleyecekken, adam Nazlı’yı kendine doğru çekti. –“Gidiyorsan tek başına git.” Reyhan, Nazlı’ya ve daha sonra Yaşlı kadın’ın gülüşünü izledi. Ayakkabılarını çıkarıp, içeriye girdi. Adam; Reyhan’ı misafir odasına sürüklemiş, kapıyı kilitlemişti. Fakat Reyhan’ı tanımıyordu… DEVAM EDECEK…
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Nisan
1
Nisan
1
Ocak
24
Ocak
19
Ocak
17
Mart
23
Ocak
24
Mart
27
Mart
23
Aralık
1 |
![]() |
Site Menüsü
Köşe Yazıları
|
||||||||||||||||||||||||||||