 Özel Arama |
|
| Özel Arama |
|
Yaşamdan Öteye(6bölüm)Yaşamdan Öteye(6bölüm)Ne kadar da sıradan bir tutsak edilişti… Kolundan tutup, odaya fırlatmak daha sonra kapıyı kilitlemek. İnsanları bastırmak için ne kadar da basit bir yoldu… Heyecanlar, coşkular, ümitler ve bunlar gibi bastırışlar… Her duyguyu veya düşünceyi… Reyhan sıradan bir çocukluk, sıradan bir gençlik geçirmesinin yanında son yıllarda hayatı tüm tekdüzeliklerden sıyrılıp, anomalinin zirvesine oturmuştu. Yıllar önce tanıştığı insanlar hoş olmayan anılar oluşturduysa da Reyhan’a hayatı öğretmişti… Hayat; içinde çok fazla kavram var gibi duruyorsa da aslında herkes için tek bir anlama geliyor… Yaşam… Hayat; yalanlarıyla, doğrularıyla, zenginlikleriyle, yoksulluklarıyla... Bir hayatta kalma mücadelesi; yaşam mücadelesi… Reyhan en zor zamanlarından birini geçirdiğini düşünüyordu. Kocası ölmüş, ailesinin ve kendi varlığı meçhul, en kötüsü de alakasız bir tutsaklığın içerisinde… Böyle bir zorlama getirilmemiş olsa da Nazlı için bir şeyler yapmalı, onu kurtarmalı, dinlemeliydi… Kendi vicdanında bir tutsaklıktı onunki…Reyhan, saçından tel bir toka çıkardı. Kapıyı profesyonel bir hırsız edasıyla soğukkanlı birkaç hareketle, kısa süre de açmış. Yaralarına aldırmadan, hızlı adımlarla salona dalmıştı. Nazlı’ya yağdırılan hakaret ve öğütler Reyhan’ın gelmesiyle sonra ermiş, herkesi suspus etmişti. Koltuklardan birine oturdu. Bacak bacak üstüne attı. Nazlı, Reyhan’ın tavırlarına öylesine şaşmıştı ki ağlamayı kesip, Reyhan’a odaklandı. Reyhan, koltukla giriştiği, yerleşme mücadelesini zaferle sonlandırıp, konuşmasına başladı. -“Size kısaca, yaşadığım son birkaç günü anlatmak istiyorum. Eğer izniniz olursa.” Reyhan, teker teker hepsinin gözlerine bakmış, suskunluklarını olumlu bir cevap gibi değerlendirip, konuşmasına başlamıştı. -“Konuşmamın bölünmesinden hoşlanmam bu nedenle lütfen konuşmamın ortasında araya baston sesleri girmesin.” Reyhan, yaşlı kadın’a sinsi birkaç bakış attıktan sonra onu kıstırdığına inanıp söze başladı. -“Bir ziyaret öncesinde sevgili eşim, cinayete kurban gitti. Katil camdan kaçmıştı. Mükemmel; müstakil bir evimiz vardı. Tüm ayrıntılarını işlemiştim; iğrenç hayatımın batağından biraz olsun kurtulmanın verdiği şevkle… Bunu anlayabilir misiniz? Tam bir şeylere başlarken her şeyin yok olmasını, açılan yeni bir sayfanın yırtılmasını ve sizi o suç batağından çekip çıkaran adamın ölümünü izleyip, yaşanan yanlışları yeniden yaşamanın verdiği korkuyu bilebilir misiniz?.. Ben çok korktum, hayatım bu son 2,3 yılında birçok kişiden, birçok şeyden… Ve biliyor musunuz? En son korktuğumda bir orman’a daldım. Öyle ki karanlığın ve yalnızlığın korkusunu tercih etmiş. Ölümün soğukluğundan kaçmıştım. En son korktuğumda oğlunuzun kulübesinde uyandım. Korkularımdan her kaçışımda hayatıma farklı bir yön verdiğimi anladım… Geçmişimden korkmuyorum, artık hiçbir kapıya kilit vuramazsınız. Saygısızlıktan korkmuyorum, benden büyük birinin karşısında bacak bacak üstüne atacak kadar. Yalandan da korkmuyorum, zira bu söylediklerim yalan da olabilirdi… Fakat sizden de korkmuyorum…” DEVAM EDECEK… 
Yazı Sahibi
Etiketler Yazı İşlemleri Okuyucu Puanı
Bu yazıya sadece sitemizin üyeleri yorum yapabilir
Tavsiye Et :
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Aralık
5
Nisan
1
Nisan
1
Ocak
24
Ocak
19
Ocak
17
Mart
23
Ocak
24
Mart
27
Mart
23
Aralık
1 |
 |
 Site Menüsü
 Köşe Yazıları
 Sponsor Reklamlar
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
.jpg){kind=small}
.JPG){kind=small}
