Yeni Hayatlar(3)

18 / 5 / 2008  Pazar tarihinde Elif Normanlar tarafından eklendi, 115 kez okundu...

“Evet, yaptım...Bıçakladım babamı, kaç kere bilmiyorum!Yere yığılıp kaldı.`Baba!` diye haykırmaya başladım...Şoktaydım!Her yerim kan içindeydi, ağlıyordum..Duvarın dibine çöküp öylece kalakalmıştım.Annen bağırıyordu;-Ne yaptın Aslı?-...-Cevap ver bana..Konuş kızım..-...-Aslı!... Annemin yüzüme indirdiği tokatla kendime geldim.-Böyle olsun istem...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Yeni Hayatlar(3)

Evet, yaptım...Bıçakladım babamı, kaç kere bilmiyorum!Yere yığılıp kaldı.`Baba!` diye haykırmaya başladım...Şoktaydım!Her yerim kan içindeydi, ağlıyordum..Duvarın dibine çöküp öylece kalakalmıştım.Annen bağırıyordu;
-Ne yaptın Aslı?
-...
-Cevap ver bana..Konuş kızım..
-...
-Aslı!
...
Annemin yüzüme indirdiği tokatla kendime geldim.
-Böyle olsun istemedim anne.Bir anlık öfkeyle oldu.
-Ne yaptın sen?
-Bilmiyorum, inanki blmiyorum.Kendimi kaybetmiştim.Sana vurmasına dayanamıyordum.
-...
-Affet beni anne...
-Ya öldüyse..
Annem babamın başının üstüne çömelip ağlayarak boynundan tutttu.O sahne, hala gözlerimin önünde...
-`Ölmüş` dedi.
Sabaha kadar ses çıkarmadan oturduk.Bilincim hala yerinde değildi.Bazen ağlıyor, bazende gülüyordum.Güneşin kavurucu ışıkları tenime değince ayağa kalkıp annemin yanına gittim.Annem hala ağlıyordu.
-Ne yaparız şimdi.Kime ne deriz.
-Polisi arayacak mıyız?
-Birazdan ararım.
-Anne aramayalım..
Annemin bağrına yaslanıp ağlamaya başladım.İkimizde konuşmuyorduk.Her yerim kan içindeydi.Sessizce kalkıp kapıyı açtım ve dışarı çıktım.Arkamdan `Nereye?` diye sormadı.Sahile kadar koştum.O anda gelgitler içindeydim.Yavaş yavaş ayaklarımı sokmaya başladım denize, sonra göveme kadar geldi derinlik.Yüzme bilmiyordum.Ama gittikçe daha fazla ilerliyordum.Bir sesle irkildim..
-Aslıııııı!Ne yapıyorsun sen geri dön çabuk!
Annemdi.Onu dinlemek istiyordum ama yapamıyordum.Önce anneme daha sonrada denizin ufkuna baktım.Annem daha değerli göründü gözüme.Geri döndüm.Sıkıca sarıldık birbirimize...Sonra eve gittik.Bir an için babamın öldüğünü ve katil oldumu unutmuş olmanın rahatlığı vardı içide.Gerçeklerden kaçamıyor insan.
Polisi aradı annem.Komser `kim yapmış olabilir?` diye sordu.Annemle gözlerimiz birbirine deydi...


(Devam Edecek)