Yıllar Sonra

10 / 6 / 2008  Salı tarihinde Elif Gökdemir tarafından eklendi, 117 kez okundu...

“Sevdim tabi çocuk, hiç sevmez olur muyum?Hiç gülmez olur muyum odamın içine dolan güneşe?Yıllar sonra ilk defa gülerken,Ağız kaslarımı beceriksizce şekilden şekle sokmaya sevdalandım benBilemezsin…Unuttuğum duyguların,Dalında bir filiz yeşillenir gibi gönlümde yeşillenmesiyle anladım ben umudu…İşte o gün ilk defa sevdim denizin maviliğini,İlk de...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Yıllar Sonra

Sevdim tabi çocuk, hiç sevmez olur muyum?
Hiç gülmez olur muyum odamın içine dolan güneşe?
Yıllar sonra ilk defa gülerken,
Ağız kaslarımı beceriksizce şekilden şekle sokmaya sevdalandım ben
Bilemezsin…
Unuttuğum duyguların,
Dalında bir filiz yeşillenir gibi gönlümde yeşillenmesiyle anladım ben umudu…
İşte o gün ilk defa sevdim denizin maviliğini,
İlk defa hoşuma gitti çiçeklerin rengi ya,
Yine de söyleyemedim kimseciklere…
Şanslı mı sayarsın kendini bilemem,
O kırmızı atkısıyla görününce sokağın başında,
Aslında benim gönlümün başında görünmüştü de,
Varamadı farkına…
Anlayamadı beni…
Tıpkı diğerleri gibi, anlayamadı.
Gülüp geçti, sanki bir deliymişim gibi gülüp geçti bana…
Deliydim ya,
Seneler sonra deliydim işte
İçi içine sığamayan, sevmeye, sevilmeye ölümüne hasret bir deli…
Söyledim mi peki ona?
Söyleyemedim dostum…
Yapamadım işte, olmadı!
Boğazımda düğümlendi beynimin derinliklerinde dönüp duran sözcükler.
Başım döndü sonra…
Bayılamadım…
Yapamadım, onun yanında hiçbir şey yapamadım…
Başaramadım, yenildim…
Anla işte be canım, cesaret edemedim…