Yoldaki Gözler

19 / 3 / 2008  Çarşamba tarihinde Abdurrahman Özel tarafından eklendi, 228 kez okundu...

“Hızlıca inmişti merdivenlerden.0kula geç kalmıştı.Kapıyı açtı süratle.Etrafına hızlıca baktı,yola baktı gelen araba var mı diye ama birşey göremedi.Otobüse binmek için hevesli değildi aslında okula gitmek için de hevesli değildi ama şimdi yoldaydı.Durağa geldi.Durağın kalabalık olması uzun zamandır otobüs gelmediğini gösteriyordu.Ayrıca kalabalı...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Yoldaki Gözler

Hızlıca inmişti merdivenlerden.0kula geç kalmıştı.Kapıyı açtı süratle.Etrafına hızlıca baktı,yola baktı gelen araba var mı diye ama birşey göremedi.Otobüse binmek için hevesli değildi aslında okula gitmek için de hevesli değildi ama şimdi yoldaydı.Durağa geldi.Durağın kalabalık olması uzun zamandır otobüs gelmediğini gösteriyordu.Ayrıca kalabalığa bakılırsa yakın zamanda gelmeliyi de.İstemese de sevindi galiba; bugün zamanıda gidebilecekti okula.
Kalabalık arasında kaybolmayı severdi,gizlice insanları gözlemlemeyi, incelemeyi,onların bugün başlarına neler gelebileceğini hayal etmeyi.Sinsice bakıyordu kalabalığa bunun için,kurbanını arıyordu şimdi, adeta bir kartal bir şahin gibiydi o an.
Önünde şişman bir adam dikilmişti aniden.Bİrinin öylece umursamazca önüne geçmesini sevmezdi ama bügün onu kendisini gizlemek için kullanacaktı.Birisini izlerken kendisini gizlemeye çok özen gösterirdi.Hem izlemenin doğallığı bozulmuyor hem de izlediği kişiyi rahatsız etmemiş olup onu korkutmuyordu.Etrafına bakınmaya devam etti.Çarpıcı dikkat çeken birinden çok kendi halinde olan birini arıyordu.Bilirdi çünkü asıl yaşamın,asıl yaşamın içindeki melonkolinin ve hikayelerinin onlarda olduğunu.İşte tam bunu düşünürken gördü onu:Durak yazan direğe yaslanmıştı,tıpkı hayatta da bir desteğe ihtiyacı varmış gibi,beli aşağı doğru kıvrılmıştı,üzerinde taşıyabileceğinden fazla yük varmış gibi,ve sanki biraz da güzeldi,sanki kleopatra gibi.
Avını bulmuştu artık.Şimdi onu gözünün önünden ayırmamak için elinden gelen herşeyi yapacaktı ta ki onunla yolları ayrılana kadar.
Önce yüzüne odaklandı.Onun yüzündeki sırları okumak istemişti hemen.Bu güzel kız meraklandırmıştı onu.İyi olmayan bir sabahı İyi yapmayı başarabilecek tek şey artık bu tanımadığı kızdı.Tüm vücudunu saran heyecanla birlikte içinde her zamanki gibi,yakalanmaktan dolayı duyduğu, endişe ve endişeyle gelen bir korku doğmuştu.Kızın gözünde olan güneş gözlükleri onun nereye baktığnın anlaşılmasını engelliyordu bu da onun açığa çıkmasını kolaylaştıracak bir ayrıntıydı.Yine de bakmaya devam etti.Gözlükler kızın gözlerini sansürlese de gözlerinin ne kadar güzel olabileceğini düşünmek için engel değildi onu seyredenler için.Yanaklarındaki pembelik yüzüne vuran güneşle daha da belirginleşirken yüzündeki sivilceleri kapatmaya yetmemişti.Sivilceler bile onun güzelliğini köreltememiş dedi içinden.Kırmızı renge boyanmış dudakları onu daha da bi çekici yapmıştı.Şimdi anlamıştı niçin bu kıza takıldığını.Düşündüğü tüm gerekçeler yalanmış meğerse,tek gerçek olan kızın güzelliğimiş aslında.Saçlarının dikkat çekicek kadar güzel olmadığını farketti yüzüne bakarken.Havanın soğuk olması kıyafetlerinin şeklini açıklamaya yeterdi aslında.Boğazlı bir kazak bir kod pantolan ve aslında tüm çekiciliğin asıl sebebi kırmızı bir ceket.Ceket ayaklarına kadar iniyor bel hizasında da bağlamak için bir kemer duruyordu.Kalın değildi mevsimlik galiba ama kıza çok yakışmıştı.Şişman değildi çok zayıfta değlidi ama biraz kısa olduğu gerçekti.Sırt çantası yerine el çantası almıştı yanına ve ders kitaplarını elinde taşımaya mecbur kalmıştı bu yüzden.Kambur duruşu tekrar dikkatini çekmişti ama tam bu sırada kızın yürümeye başlaması dikkatinin dağılmasına sebeb olmuştu.Nereye doğru yürüyor derken otobüsün geldiğini farketti.
Otobüs tahmin ettiği gibi tıklım tıklımdı.İçinden dua etmeye başlamıştı:Lütfen binmesin Allah ım diye.Yine de otobüse binerse diye o da kapıya doğru yaklaşmıştı.Şİmdi ona çok yakındı.Uzaktan anlaşılmayan birşeyi daha da farketti.Parfümü çok güzeldi.Tüm bu olanları bir kenera bıraktı,şimdi tek amacı bu güzel kız otobüse binerse o da otobüse binmek için fırsat kovalayacaktı.Binen binmişti otobüse,geriye kalanlar binmek için sabırsızlanırken iyice rahatlamıştı artık.Çünkü güzel kız otobüse binmekten vazgeçmişti.Bunu görünce kapıdan uzaklaşmak için arkasını döndü.Hızlıca ilerledi çünkü onun gözden kaçırmak istemiyordu.Bir sonraki otobüsü bekleyeceği yere geldiğinde otobüsün ilerleme sesini duymuş ve kızın hala orduğunu düşünerek yavaşça arkasını dönmeye başlamıştı.Fmlerdeki gibi olduğunu düşünmüştü bu dönüşün.Arkasına dönmüştü dönmesine ama şimdi de güzel kız ortalarda yoktu.Dikkatlice etrafına bakmaya başladı ama güzel kız hala ortalarda yoktu.Buhar olup uçmuştu adeta.Burda olmadığından iyice emin olduktan sonra kızın giden otobüsle gittiğini anlamıştı.Üzülmüştü.Avını kaptırmıştı.Şaşırmıştı.Ne yapacağını bilemedi.Öylece boş boş bakıyordu şimdi.Aslında bunun etkisinin kısa süreceğini biliyordu ama hissettiği duygu yoğunluğunun tadını çıkarmaya baktı.O arada onu gördükten sonra farkettiği birşeyi tekrar hatıraladı.Bu kız ne yorgundu ne de kamburdu ne de başka birşey.Buna ek olarak güzelliği de inandırıcı gelmiyordu artık.
Gördüğü herşey kendi yarattığı bir üründü.Gündüzleri uykusuz kalkmasının sonucu, ayıkken gördüğü rüyalardan birini görmüştü bu kısa süre içinde galiba.Kendisini bi salladı gözlerini avuşturdu ve rüyasındaki gibi bir kız aramak için etrafına bakınmaya başladı.

---SON---