Zamanın Biz Kıyısı

31 / 5 / 2008  Cumartesi tarihinde Kadir Koçyiğit tarafından eklendi, 122 kez okundu...

“Ellerimde çiçekle parkta bekliyordum. Öyle bir indi ki otobüsten, güvercinler bile durup seyretti gelişini bahar gibi. Çocuklar oyunlarını bıraktı sen ağır ağır ezerken zamanın biz kıyısını. Öyle bir geldin ki;Yol üstü uğrayıp bir bardak çay güzel bir dostun ellerinden. Yada bir masal karanlıktan korkan çocuğa,Ne bileyim akşam camda bekleyen eşK...”

Okuyucu Puanı ;

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Zamanın Biz Kıyısı

Ellerimde çiçekle parkta bekliyordum. Öyle bir indi ki otobüsten, güvercinler bile durup seyretti gelişini bahar gibi. Çocuklar oyunlarını bıraktı sen ağır ağır ezerken zamanın biz kıyısını. Öyle bir geldin ki;
Yol üstü uğrayıp bir bardak çay güzel bir dostun ellerinden.
Yada bir masal karanlıktan korkan çocuğa,
Ne bileyim akşam camda bekleyen eş
Kapına koşan komşun yada anan baban işte.
Ne bileyim nasıl beklenir. Ben senden önce ki beklemeleri saymam beklemekten. Sen gelmedikten sonra gelenin ne faydası olur. Gelen yağmur değilse ağacın ne umrunda hava serinlemiş serinlememiş...
Sen göründün köşeden güneş utandı sarısından. Sen belirdin orada ya o kaldırım o zaman anladı neden yapıldığını. Eminim sen yaşayasın diye kuruldu bilmem kaç bin yıl önce bu şehir. Ömrüm sen gerçeğinin kıyısında uçurumun dibi bu gelişin umursamadan sallanan saçlarını. Aldırmadan kuşa böceğe, teninde bahar sabahlarını çırpa çırpa hoş geldin yeniden gözlerimin bebeklerine. Savura savura eteklerini yıka yaka kurulmuş bildiğim doğruları ağır ağır eziyordun işte, orada, karşımda... bilmem kaç adım ötemde. Ruhum yoktu senin kokunu estirip önümden geçerken. Kurudu papatyalar ellerimde, oyunlarına döndü çocuklar kalakaldım ömrümün sen boşluğunda bir ben bir de benden eksilen senle. Arkandan küfredip bahara çiçeğe böceğe konuşamadan seninle yine öylece savrulup gittin işte zamanın biz kıyısından.
Ellerimde çiçekle parkta bekliyordum. Öyle bir geçtin ki yanımdan, ne yağmurun haberi oldu ağacın bekleyişinden ne de senin beklendiğinden. Yağmurumda sendin ağacımda. Durmadın ya iki adım geçe kalmayıpta, dur diyemedim ya sana bugünde nasip yarına belkide...