Zifiri Yüreğim 2
Umursamazlık var bir duman gibi bu şehrin tepesinde. Acaba insanların tavırlarından mı yoksa kararmış kalplerinin karanlığından mı bilemem..
Yorgun bu şehrin kuşları. Kanatları yarı eğik uçuyor nedense. Bir kuru slm bile yok hiçbir dilde.Neden sönük yürekteki ateşler. Kim olmuş ki neden? Toprak kokuyor koskoca şehrin ortasında. Bu yaz günü esen bu soğuk rüzgarda niye. İnsanların ruhlarını okşar gibi geçiyor içimizden. Akıllarda Yitik düşler dolu. Bu kadar karamsarlık niye? Dalgalar bile bir tuhaf çarpıyor sahile. İçimde inceden bir sızı vuruyor sol tarafımdan dışarı. Kalemim titriyor bu genç yaşımda anlamıyorum.Rahmetli hayallerimden bile hiç bir şey kalmadı geriye. Bu şehrin yarım kalmış sevdaların mahzenin kapısı sonuna kadar açık.Girenin çıkanın haddi hesabı yok.Kanım çekiliyor onları görünce üşüyorum. Yaşlanıyor muyum nedir bilmiyorum… Yas tutmak moda gibi bu günlerde. Bense bütün yaslarımı gömüyorum toprağa. Ne yıpranmış düşler kalsın geride ne de bedenim harabe olsun her geçen gün. Sonunda biri itiraf etsin Bu dünyanın yalancı olduğunu. Ben söylersem eğer sevilen her şeyde bitecek gözümde. Aslında bitti ya biten düşünmeden çekip gidenle birlikte. Korkum korkularda değil bu şehrin zaten korkuları bitmiş kabullenmiş herkes. Bir giysi gibi giyinmişler çareleri üzerlerine insanlar…Ama ne giyinirseler giyinsinler içlerinde hep aynı şey onları saklamaya hiçbir şey yetersiz elbet. Nefesim kesilmeye başladı , yine gün bitirdi kendi zamanını..Gece çöküyor üzerimize zaman geldi yine kayboluyorum zifiri geceye!zifiri yüreğim kayıp bir yerlerde……